Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

'Heeft iemand nog een nieuwtje over Stijn?'
Stijn Stijnen meldt zich op een forum aan
Hij wil echt zó graag eerste doelman zijn
Stijn wil desnoods wel over lijken gaan

Stijn Stijnen meldt zich op een forum aan
Al doet hij het natuurlijk anoniem
Stijn wil desnoods wel over lijken gaan
Hij vindt zichzelf de beste van het team

Al doet hij het natuurlijk anoniem
Het geeft de Vlaamse keeper machtsgevoel
Hij vindt zichzelf de beste van het team
Maar zo mist hij uiteindelijk zijn doel

Het geeft de Vlaamse keeper machtsgevoel
Hij wil echt zó graag eerste doelman zijn
Maar zo mist hij uiteindelijk zijn doel:
Heeft iemand nog een nieuwtje over Stijn?

 

Deze tekst maakt deel uit van Project P  van Christiaan Abbing, die zich als doel gesteld heeft wekelijks een versvorm uit Versvormen van Drs. P te publiceren op zijn blog, inhakend op de actualiteit. Informatie over het pantoum vind je hier.

Het ging trouwens wel erg snel met Project P de laatste tijd, zo snel dat we de Limerick, de Mardigaal en het Ollekebolleke oversloegen. Die zijn natuurlijk wel op de site Project P  van Christiaan Abbing terug te lezen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Shakespeare

Sonnet 29

When, in disgrace with Fortune and men's eyes,

I all alone beweep my outcast state

And trouble deaf heaven with my bootless cries

And look upon my self and curse my fate,


Wishing me like to one more rich in hope,

Featured like him, like him with friends possessed,

Desiring this man's art, and that man's scope,

With what I most enjoy contented least,


Yet in these thoughts myself almost despising,

Haply I think on thee, and then my state,

Like to the lark at break of day arising

From sullen earth sings hymns at heaven's gate.


For thy sweet love remembered such wealth brings

That then I scorn to change my state with kings.

*

Lig ik in tranen hier voor Neerlands volk
En lazer van mijn rotspiek met een boog
Dan schreeuw ik mijn ellende huizenhoog
En weet: ik viel weer in mijn eigen dolk

Ik zou in grote rijkdom kunnen leven
Met vrienden alle uren om mij heen
Van wie ik schoonheid, macht en status leen
De luchtbel knapt, het mooiste duurt maar even

Ik zwelg zo nog wat door in oud chagrijn
Dan teken jij een glimlach op mijn kaken
Terwijl daarbuiten vogels hooglied maken
En psalmen fluitend in de glorie zijn

Ik droom jouw kleine hoofd tegen mijn borst
Geen cent en toch gelukkig als een vorst