Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

[Alouette] Terugkeer van het zeilmeisje

 
Laura is terug!
Vragen volgen vlug:
'Maanden op de oceaan
Golven om je heen
Verder heel alleen -
Waarom heb je het gedaan?'

Zij duikt in haar kraag
En ontwijkt de vraag:
'Laura, wat deed jij op zee?
Wilde je wat tijd?
Zocht je eenzaamheid?
Wat bereikte je ermee?'

Moeheid eist zijn tol
Dus haar stem klinkt hol
Laura stamelt bleek als doek:
'Hoe het is gegaan
Wat ik heb doorstaan
Lees je later in mijn boek'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Last Post



Het platform gloeit, we horen stil in kilte
Als echo in een gruwelijk contrast:
Het slaan van lijnen langs de vlaggenmast
De voetstap van de dragers in de stilte.

We denken even niet aan de verdoemden
Maar aan de thuiskomst van de ongenoemden.