Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ter gelegenheid van de stadsdichtersverkiezing in Veenendaal - waarvoor ik opnieuw genomineerd ben - heb ik onderstaande versvorm bedacht. Op aanmoediging van Frans Woortmeijer breng ik 'm ook hier te berde.

Het Veens sonnet is als versvorm geïnspireerd op de vlag van Veenendaal.



Rijm: abab cd ee dc baba. Bij voorkeur wisselend mannelijk-vrouwelijk in de ab-kwatrijnen (zoals de zwarte banen in de vlag wisselen van breedte); stevig mannelijk rijm in de cd-distichons.
Metrum: Pentameter is altijd fijn, maar onderstaande viervoeter werkt ook wel.
Het eerste kwatrijn is te gebruiken als exposé, het laatste werkt als volta. De cd-distichons kunnen een soort tegenstelling laten zien. Het ee-distichon werkt als verbinding – of scheiding, net wat je wilt. De rijmen zijn verder nog gespiegeld, zoals ook de Veense vlag horizontaal symmetrisch is.

Vooruitgang ging hier vliegensvlug:
Wie Veenendaal komt binnenrijden
Ziet van haar oorsprong niks terug
Eerst was er veen, toen groene weiden

Twee delen telde Veenendaal
In Gelre één, en één in ’t Sticht

Je had toen dus twee soorten mens
De Grift bepaalde steeds de grens

Veel later werd die kloof gedicht
Nu zijn we één, is de moraal

Nog zijn er dingen die ons scheiden
In links of rechts, in slap of stug
Zo’n thema hoef je niet te mijden
Dus zoek verbinding: bouw een brug!


Met de hartelijke uitnodiging tot feedback - of een eigen poging.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wensdroom




I
k wou dat ik Klimt's Kus geschilderd had
Kandinsky's Rijdend Paar, of minstens toch
De tuinen van Montmartre van Van Gogh
Of anders wel Seurat's La Grande Jatte

Och, was De Schreeuw van Munch gemaakt door mij
Het Meisje met de parels van Vermeer
Had ik van Appel's Oerbeest toch de eer
Het laatste avondmaal van Willem Key

Had ik maar Kat en Vogel van Paul Klee
Geschilderd of Van Dongen's Vrouw met hoed
En ook was Cremer's Hollands meisje goed
Of Rembrandt's Nachtwacht, desnoods Danaë

De reden van mijn ongehoord verlangen
Ik wil graag in het Rijksmuseum hangen