‘Niets beters dan met jou de kou trotseren...’
De teksten zijn inmiddels welbekend
Geen liedje wist ooit beter te presteren
Dan Zoutelande van die Zeeuwse band
Terwijl het nieuws een hittegolf belooft
Zingt Bløf een liedje over koude handen
En over grijze wolken om je hoofd
Het is mistroostig weer in Zoutelande
Dit liedje blijft als zomerwarmte hangen
En in die loomte, langzaam maar beslist
Ontstaat haast als vanzelf een stil verlangen
Naar regenbuien, kou en grijze mist
In Nederland dat van de hitte smoort
Is het geen wonder dat zo’n liedje scoort
Zoutelande
- Gegevens
- Geschreven door Christiaan Abbing
Uit het archief
Kerstleed
Ik voel de treurnis in mijn lichaam komen
zodra de kerstboom in de kamer staat
en warme tranen uit mijn ogen stromen,
die sporen trekken over mijn gelaat.
Mijn droefenis is niet meer in te tomen,
het plaagt mij als een onontkoombaar kwaad.
Ik voel de treurnis in mijn lichaam komen
zodra de kerstboom in de kamer staat.
Vanwaar, vraagt u zich af, die waansymptomen?
Ik zeg het u, het komt door het gebraad
dat eerdaags in de hete oven gaat.
Van mijn konijn wordt nooit meer iets vernomen.
Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zodra de kerstboom in de kamer staat.