Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Op het tentamen wist ik het niet meer!
Ik raakte in paniek, begon te zweten
Hoe kon ik het op dit moment vergeten
Hoe eindigde 'De Avonden' ook weer?

Ik wilde spieken, maar daar liep meneer
Zo waakzaam als een leeuw die nog moet eten
Ik vocht een stille strijd met mijn geweten
Zou ik het wagen voor die ene keer?

Mijn handen gleden naar mijn boekentas
Maar net voor ik het vond - daar had je hem!
Zijn aanblik deed mijn stoute vingers beven

Zijn ogen flitsten achter brillenglas
'Het is gezien', zo donderde zijn stem
'En het is niet onopgemerkt gebleven'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Voorlopige kennisgeving

Jolijn stond als een windhaan in het leven
Ze brak zich over elke scheet het hoofd,
Een zoekster die haar leven lang bleef zweven
En niemand haar vertrouwen dorst te geven

Hoe ik me ook voor haar heb uitgesloofd
Het jawoord heeft ze dertig jaar vermeden
Al waren wij een keer bijkans verloofd
Wat haar haast van haar zinnen heeft beroofd

Soms had zij liefst haar polsen doorgesneden
Ofschoon ze ook wel honderd jaar werd graag
Die kans hoort nu voorgoed tot het verleden
Want zij is domweg van de trap gegleden

Begraven of cremeren, is mijn vraag…
U hoort het morgen, of misschien vandaag



Frits Criens: 'Wat een toeval dat gedicht van Maarten Beemster. In mijn bundel die komend voorjaar bij de Contrabas verschijnt, staat een sonnet met nagenoeg dezelfde clou. De titel van de bundel wordt hoogstwaarschijnlijk: Zo’n plastuit lijkt mij ideaal. '

Koop koop koop