feestbomen

 

De winterzon werpt nog haar laatste stralen
De schemer komt, de avond valt al vroeg
Toch zal ik in het duister niet verdwalen
Ik weet de weg en er is licht genoeg
 
Ook als de nacht valt, voel ik me hier thuis
Mijn pad wordt fel verlicht door het geflonker
Tienduizend lichtjes leiden mij naar huis
Ik vind mijn weg wel, nergens is het donker
 
Ineens word ik omstraald door blauwig licht
En rode letters dwingen me tot staan
Ik staar verschrikt in een gefronst gezicht
De wijkagent kijkt mij bestraffend aan
 
'Je kunt het leuk vertellen, echt heel goed
Maar zorg eens dat je fietslicht het weer doet!'

 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Thunersee (Zwitsers sonnet)

Ik heb haar bij de Thunersee ontmoet.
We gingen zwemmen in de manegloed.
Daarna zijn wij nog uren blijven praten.
Mijn Google-Translate-Duits was reuzegoed.
 
Ik weet niet meer hoe lang wij daar zo zaten.
Ik hield de tijd totaal niet in de gaten.
Toen stond ze op: "Bis morgen sieben, gut?"
Ze heeft me met een dikke kus verlaten.
 
Mijn hoofd was een tevreden rep-en-roer.
Ik had behoefte over haar te pochen.
Ik zag haar terug om zeven over zeven.
 
Toen heeft ze me de volle laag gegeven:
“ ‘Ich komm’ um sieben’, hast du mir versprochen!
Du bist zu spät! Du brauchst 'ne Schweizer Uhr!"
 
Zwitsers uurwerk
Copilot
 
Gisteren was het 106 jaar geleden dat Drs. P in het Zwitserse Thun werd geboren als Heinz Hermann Polzer. Het Zwitsers sonnet is een van de door hem bedachte versvormen.