Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

breuk

Ik zie het aan zijn ingezakte schouders
Dit weekend was hij weer eens bij z’n pa
Na school vanmiddag gaat hij naar zijn ma
Zo is het leven met gescheiden ouders
 
Ze zijn alweer een tijdje uit elkaar
Maar al die ruzies, dat voortdurend vitten
Dat gaat toch in zo’n jongenskoppie zitten
Nou heeft ‘ie weer zijn rekenwerk niet klaar
 
En ik maar roepen: doe nou even mee
Dat vereenvoudigen is zó te leren
Hij kijkt met lege ogen naar het bord
 
Ik tref zijn blik, we weten alle twee
Dat zulke breuken blijven repeteren
En dat twee halven nooit een hele wordt
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Duokraan (Not lebbarg)



Er is iets mis met onze duokraan
Een ding van minstens twintig jaren oud
Sinds zondag komen wij er niet meer aan
Toen kreeg de straal de kracht van een orkaan
En draaide hij niet meer van warm naar koud

Koop koop koop