Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

breuk

Ik zie het aan zijn ingezakte schouders
Dit weekend was hij weer eens bij z’n pa
Na school vanmiddag gaat hij naar zijn ma
Zo is het leven met gescheiden ouders
 
Ze zijn alweer een tijdje uit elkaar
Maar al die ruzies, dat voortdurend vitten
Dat gaat toch in zo’n jongenskoppie zitten
Nou heeft ‘ie weer zijn rekenwerk niet klaar
 
En ik maar roepen: doe nou even mee
Dat vereenvoudigen is zó te leren
Hij kijkt met lege ogen naar het bord
 
Ik tref zijn blik, we weten alle twee
Dat zulke breuken blijven repeteren
En dat twee halven nooit een hele wordt
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vreemdelingenbeleid



Kinderlijkjes
Zie ze drijven
In de Middellandse Zee
Ginds een vader
Daar een moeder
Ook een oma dobbert mee
Zwarte vrinden
Verre reizen
Zijn te duur en vol gevaar
Vier dus thuis uw
Vrolijk kerstfeest
Plus een zegenrijk nieuwjaar