Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

groensppvda

Hoe zou het tegenwoordig gaan met Jan?
Wat moet zo'n man aan 't eind van zijn carrière?
Je hoort er daarna doorgaans weinig van
Ik zie hem voor me, fronsend in zijn serre
 
Daar kweekt hij biologische tomaten
Met mest en water, maar het valt niet mee
Hij staat er uren tegenaan te praten
Van binnen vloekend met een zachte G
 
Want ondanks het zorgvuldig irrigeren
Ziet hij wel dat het blad steeds slapper wordt
En moet hij tandenknarsend constateren
Dat zijn tomatenplant alweer verdort
 
Nu kan hij enkel groen van afgunst kijken
Hoe bij de buren rode rozen staan te prijken
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Verbeten

De zoete minnetaal, die haar met hem verbond,
herhaalt hij nimmer meer, ze is verleden tijd.
Gegomd uit 't manuscript, alsof ze nooit bestond,
verankerd in 't geheugen, maar ook dat verslijt.

Vervloekt de ganzenpen, die hij plots niet meer vond,
of was zijn nieuwe bode soms de weg weer kwijt?
“Hebt gij dan niéts gehoord, uit deez' of gene mond?”
vraagt zij met zwakke stem aan Pluis, haar kamermeid.

Die legt vol medelij, het kopje in haar schoot
en baasje gooit 't mobieltje ergens in een hoek.
Ze werpt zich op het bed en schreit daar zilte tranen, 

verbeten wil zij zich een personage wanen
dat treurend overlijdt in een historisch boek.
Of kreeg ze zelf de keus: ze sabelde hem dood!