Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

analist
Wikimedia Commons
 
En na de wedstrijd volgt de analyse
Ik mag weer aan de desk – ik weet het wel
Wat fout ging, wat ze hadden moeten doen
 
Vanwege mijn vermeende expertise
Mijn kennis en ervaring in het spel
Mag ik mijn ongezouten mening geven
 
Ooit was ik immers bijna kampioen
Ze noemen mij hun éminence grise
En knikken braaf hier als ik iets vertel
 
Soms schrik ik wakker met een visioen
Een korte samenvatting van mijn leven
Een commentator die de beelden duidt
 
Zo’n angstdroom duurt gewoonlijk maar heel even
Nooit hoor ik hoe zijn strenge oordeel luidt
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij de dood van Rutger Kopland

Hij kon het allemaal verdragen:
Een boon die aan een staak verdort,
Een bloem die sterft, verleden wordt
Daarover wilde hij niet klagen.

Wanneer zijn ogen zoiets zagen
Heeft hij daarom geen traan gestort.
Hij wist: elk leven duurt maar kort
En telt nu eenmaal weinig dagen.

Maar jonge sla, pas net geplant
In bedjes die nog vochtig waren
Nee, dan heeft hij zich niet vermand.

Hem er in tranen naar zien staren
Dat lijkt wellicht wat larmoyant.
Toch raakt dit beeld, al vele jaren.

(De dichter hoorde pas nu, bij terugkeer van zijn vakantie, van het overlijden )