Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Wat overdreven, zeg!
Niemand gelooft zoiets
Bijna lachwekkend
Zo'n vers dat jou prijst

Dit wordt beschouwd als een
Seniliteitsproduct
Tenzij jouw nakroost
Mijn woorden bewijst


Uit de nieuwe bundel Shakespeare ollekebollekes

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Mannenhaar



De haargroei van een man geeft wel te denken.
Bij zijn geboorte is-ie meestal glad,
da’s makkelijk voor in het babybad,
de kraamhulp kan hem zo geen haartje krenken.

Maar na een tijdje groeit er toch wel wat
op ’t schedeldak en brauwen om te wenken.
De oksels gaan rond dertien schaduw schenken
tot slot de baard dan heb je ’t wel gehad.

Na jaren komt tersluiks de ommekeer:
het hoofd vertoont als eerste dunne plekken.
Door kaalslag laat het kruis ook menig veer,
maar daar waar het niet moet, ontspruiten stekken.

~De neus en oren doen?~, vraagt de coiffeuse.
Behendig zoeft ze rond met haar tondeuse

Bundels