Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



de herfst en winter
zijn voorbij de lammeren
al in de wei en zelfs...
mijn vrouw kijkt lief naar
mij mijn God … het is dus
lente

eendenkuikens in de
sloot en al het leven
fokt zich dood weer
wolken pollen in de
lucht betraande ogen
met een zucht besef ik …
het is lente

kale struiken lopen uit
en de gezichten staan
zo blij door dit vervloekte
jaargetij niks erger dan
april en mei er
groeit een stille haat in
mij … die vreselijke lente

maar God u hebt toch
alle macht dus schenk
uw gunsten toon uw kracht
dan word ik weer een fan
van u en wel een heel fervente
laat het altijd najaar zijn
met regenwolk en
zielenpijn dan mag ik
weer een dichter zijn
het kan … Deo volente

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Novemberzombie



Het regent en daar komt een zombie,
Weer keert dat monster en belaagt
Het hart tot bloedens toe, alsof die
Geen heimelijke pijnen draagt.

En uit diens kamer, vol met gaten,
Waar dagelijks leven werd verricht,
Gulpt reeds het rode bloed gelaten
Doorheen gekleurd namiddaglicht.

De zombies gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen zombie-erinneringen
En wat beleefd wordt als ie bijt.

Verloren zijn de laatste wegen
Om te ontkomen aan de strijd;
Altijd die zombies, altijd regen,
Altijd dit dode hart, altijd.

Bundels