Cocktail

dit is een ode, heerlijke garnalen
door mij zo wreed ontstolen aan de zee
ik nam uw jeugd en mooie toekomst mee
en liet u triest de hoogste tol betalen

er klinkt voor u een warm en luid applaus
(en ook een beetje voor de whiskysaus)

Wild

een hijgend hert kon nipt de jacht ontkomen
en ligt nog niet in stukken op een schaal
zijn plan leek simpel, maar was geniaal
het schuilt nu in struweel en achter bomen

de jagers woest, het vuren werd gestaakt
gelukkig werd de ever wel geraakt

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De poeët

Schept uit een wolk een sok
van God. Hij ziet de zon
als grote ploert, de maan als stuk
meloen en tijd als zee van zand
waarin hij zelf ontregeld strandt.

De dichter is ook wel een koe
loeiend van gezwollen vragen,
grazend in gevoelig gras
maar in zijn hart wou hij nog steeds
dat hij twee hondjes was.

Talend naar clichés in spe
speelt hij zoetjes in zijn eigen
hutje of hermetische paleis.
Zijn rede geeft de zekerheid
te schrijven voor de eeuwigheid.

In die staat van veel genade
legt hij daags een inktvers vers,
soms ongerijmd, soms rijm erin.
En zo vermaakt hij zich en ons
en spelt gewoon zijn eigen zin –