Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Tijd om even stil te staan bij al het vaderleed in de wereld

Vaderleed

ze is in hoogmoed niet te evenaren
hij is voor haar slechts donor van wat zaad
terwijl de stakker, zonder eigenbaat
aan haar de schone vreugd gunt van het baren

de filantroop, onmisbaar bij het paren
weet na zijn offer reeds: het is te laat
voor hem de zondeval in het kwadraat
de plagen, weemoed, wanhoop en de blaren

en na het kranig knippen van de streng
-jawel mevrouw, hij is niet te benijden-
ontpopt zijn schat zich tot het ware kreng

haar borsten zijn voor ‘Rupsje Nooitgenoeg’
en hem, ach goede god heb medelijden
hem wachten koude flessen in de kroeg

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Mist



Gert Hiemstra zei het ’s avonds op TV:
~Vroeg in de morgen kans op dichte mist.~
En dus weet elke automobilist:
~De snelheid moet dan drastisch naar benee.~

Maar eenmaal op de weg viel het wel mee
en hij bleek ook nog aan de late kant
voor straks die uitermate goede klant,
die ‘n opdracht had van wel een ton of twee.

Wat gas er bij, dat leek hem wel oké.
Dan ziet hij plotseling een fel rood licht.
Hij remt . . . Te laat (’t bleek toch wat weinig zicht)
en ‘t leven geeft hem zo maar zijn congé.

Die opdracht kwam toch rond, zoals gepland:
Hij had een heel bekwame assistent.