Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Tijd om even stil te staan bij al het vaderleed in de wereld

Vaderleed

ze is in hoogmoed niet te evenaren
hij is voor haar slechts donor van wat zaad
terwijl de stakker, zonder eigenbaat
aan haar de schone vreugd gunt van het baren

de filantroop, onmisbaar bij het paren
weet na zijn offer reeds: het is te laat
voor hem de zondeval in het kwadraat
de plagen, weemoed, wanhoop en de blaren

en na het kranig knippen van de streng
-jawel mevrouw, hij is niet te benijden-
ontpopt zijn schat zich tot het ware kreng

haar borsten zijn voor ‘Rupsje Nooitgenoeg’
en hem, ach goede god heb medelijden
hem wachten koude flessen in de kroeg

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Komkommertijd

Aardappelmoe

Zijn bintjes rotten in de regen
Daar kan de tuinder niets meer mee

De oogst is op één hand te wegen
De tuinder zit in de puree

Komkommertijd

Ook zijn komkommers rotten weg
Hij brengt zijn ploegschaar naar de lommerd
Gelukkig heeft hij nog een eg
En daarmee boert hij onbekommerd