Hieronder een voorpublicatie uit deel 3 van de Rijmkroniek des Vaderlands, "Van Wilem III tot Willem III" Na de successen van de Rijmkroniek des Vaderlands I en de Rijmkroniek des Vaderlands II (via de links voor 5 euro per stuk te koop), zijn Driek van Wissen en Jean Pierre Rawie druk bezig aan een derde deel. Het principe blijft hetzelfde: Willem-Alexander vertelt elke avond voor het slapen gaan een stukje uit de vaderlandse geschiedenis aan zijn dochter Amalia en waarschijnlijk luisteren ook  haar zusjes gezellig mee!


Willem de Eerste was de eerste
Die als verlichte heerser heerste
Over het Noorden en het Zuiden,
Wat hij uiteindelijk verbruide
Zodat hij ook de laatste was,
Maar dat vertel ik later pas
Als we bij 1830 zijn.

’s Lands eerste echte soeverein
Was vooruitstrevend en voortvarend
En had daarbij een opzienbarend
Talent voor rekenen en taal:
In Frans en Duits en non-verbaal
Kon hij zich ongedwongen uiten.
Hij kende Adam Smith van buiten
Wiens “Wealth of Nations” dag en nacht
Door hem ter sprake werd gebracht,
Wat niet in dank werd afgenomen
Door zijn gezin, maar economen
Waren verbijsterd en vol lof.
Waar het de koopmansgeest betrof
Was hij een Hollander pur sang:
De Duitse mark, de Franse franc,
De roebel en het Britse pond
En welke munt ook maar bestond
Op de destijds bekende aarde,
Daarvan wist hij de wisselwaarde
En hoe je ermee winst kon maken.
Zo deed de koning goede zaken
In Neêrlands Handel-Maatschappij
En bovendien verdiende hij
Niet misselijke kapitalen
Te Brussel bij de Generale,
Terwijl hij, met haast niets begonnen,
Ook flink wat garen heeft gesponnen
Bij waterweg- en wegenbouw.
Ja, deze voorvader van jou
Heeft veel diepgravend werk verricht
Van Groningen tot aan Maastricht,
Al heeft hij zich bij elk project
Slim rekenkundig ingedekt
Door, mocht de onderneming slagen,
Zijn welverdiende deel te vragen
En werd de hele zaak een flop,
Dan draaide daar de staat voor op.
 morgen nog een stukje 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Penselado's

wimpainting2
pixabay
 
Een land gevuld met ouderen van dagen:
het grijze straatbeeld is u welbekend.
Het gaat ze goed, ze hebben niets te klagen,
maar ledigheid is iets wat nimmer went.
 
In plaats van aan iets nuttigs bij te dragen,
is creatieve bezigheid de trend:
de schilderkunst besluit men na te jagen,
al is men ook verstoken van talent.
 
Al spoedig is het in de bol geslagen,
de eerste expositie wordt gepland.
Je gaat erheen, verhult je onbehagen
en mompelt een plichtmatig compliment.
 
Ik wil de enthousiastelingen vragen,
voordat het een gebed wordt zonder end,
mij niet meer met hun flyers te belagen,
zodat ik weer eens rust krijg in de tent.
 
De ergernis begint aan mij te knagen:
alweer zo’n zwaar bewierookt non-event!
Ik durf me wel aan een advies te wagen
voor half het hobbyistencontingent.
 
Voordat u weer zo’n kunstig exemplaar klaart:
doe vaker iets met uw museumjaarkaart.