Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Les beaux arts

Hier zit ik voor een uitgelezen schaar
In dienst van wat wij noemen les beaux arts
Wij weten allen wat dat is, nietwaar?
Dat leerden wij in 't eerste cursusjaar
De kunst verschaft - ik zeg het dan toch maar -
Vooral genot aan haar beoefenaar
Maar staat ook vaak daarbuiten in de gunst
En tevens bij zichzelf, want l'art pour l'art

Dit onderwerp is wel een mer à boire
En ik beroer wellicht een tere snaar
Bij 't noemen van mansarde en lang haar
Absinthe, de vrije liefde, de flambard
Maar ach, dat is voorbij, dat is histoire
We kennen nu de marktveroveraar
Die poenig zelfgenoegzaam knoeit en klunst
En alles onder 't motto l'art pour l'art

"Dit is gezever," morren er een paar
"Hoe haalt hij al die onzin bij elkaar?
Die man is een verouderd exemplaar
We zijn ontgroeid aan Rubens en Renoir
En als het kunst heet, is het kunst; ziedaar
Zolang het duur betaald wordt, geen bezwaar
In hoge lagen is de lucht het dunst
En ook de handelaar zegt: l'art pour l'art

0 menigte, wat is uw commentaar?
Of bent u met uw oordeel nog niet klaar?
Ja, kunst omschrijven is een hele kunst
En daarbij heeft men niets aan l'art pour l'art

Deze niet eerder gepubliceerde ballade schreef Drs. P voor zijn optreden in het Hessenhuis te Antwerpen t.g.v. de Tweede Biënnale van Kunstscholen in Europa, dat plaats had op zondagmiddag 21 mei 1989.
Onze Vlaamse redacteur Paul Ilegems was door de academie waar hij toen les gaf belast met de organisatie en dank zij hem is dit gedeelte uit het gelegenheidsoeuvre van Drs. P, dat verspreid over Europa aanwezig is, voor het nageslacht bewaard.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zevenenzestig

Met vijfenzestig jaar al AOW
Wordt ons door politiek Den Haag misgund
Ondanks het keffen van de FNV

Dus met het economisch dieptepunt
Zien Rouwvoet, Balkenende, Bos hun kans
En slaan ze uit de crisis valse munt

Jongerius verloor haar stoere dans
Wat blijft er over van haar vakbondsbluf
Want twee jaar langer werken… is geen Frans

Zevenenzestig… dat vind ik maar suf
Ik wil geen twee, maar vier jaar langer werken
Negenenzestig… dat zal Holland merken
Het hele land moet aan de soixante-neuf

Bundels