Gelukkig werd het literblik gevonden
Kon Alex dat maar zeggen van mijn ring!
Snel kocht hij van een bruidsmeisje zo’n ding
Zodat we toch die Gouden Koets in konden

Maar voor het zover was: een marteling!
Wie laat zo’n dure jurk nu vol met spelden?
Mijn monnikskapsier moest het zwaar ontgelden
Toen ik me aan die sleep zowat verhing 

Enfin, men zou ons dan bij ’t volk gaan melden
Net had ik Alex’ kraagje in de plooi
Alsook mijn sleep, mijn glimlach en mijn tooi,
Of daar begon me iemand uit te schelden

Natuurlijk dacht ik: Emily! Allicht,
Je denkt toch niet aan die jaloerse nicht?   

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vergankelijk



De laatste sloten zijn nu afgesloten

De laatste kruiers worden weggekruid

De bruiden hebben het voorgoed verbruid

De mooiste stoten worden uitgestoten

 

Geen bond geniet nog van zijn bondgenoten

Besluiteloos viel ook het laatst besluit

De laatste luizen zijn er ingeluisd

Geen gade slaat zichzelf nog stiekem gade

 

Verguizers worden nergens meer verguisd

Verraders hebben ook zichzelf verraden

Geen dader die nog stilstaat bij zijn daden

En de verhuizers zijn voorgoed verhuisd