Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Ganzenbord

Ganzenbord 17 jan 2020 10:09 #1

Als kind deed ik met moeder Ganzenbord
en meestal liet ze mij dan stiekem winnen.
Ik was verdacht gelukkig in het spel,
want steeds wist ze de regels te verdraaien.

Nu zit ze, omdat zij wat warrig wordt,
in een tehuis. Ik ga daar graag naar binnen.
Met mij een potje Ganzen wil ze wel,
al moet ze naar mijn voornaam meestal raaien.

De regels zijn niet uit haar hoofd verdwenen
elk vakje weet ze blindelings te staan.
Haar rekenkunst is wel voorgoed verloren.

Ze staat op vijfenvijftig, werpt de stenen.
Een vijf, een twee; ze kijkt me vragend aan.
“Kijk nou, je mag acht vakjes nu naar voren”



Afbeelding: Flickr

Regel 8 was: al kan ze zelfs mijn naam niet eens meer raaien.
Regel 14 was: “Kijk nou, dan mag je acht vakjes naar voren”
Mijn dichtbundel:
Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten
is nu weer volop verkrijgbaar.
www.lichteverzen.nl
Laatst bewerkt: 17 jan 2020 16:44 door Bert van den Helder.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Ganzenbord 17 jan 2020 12:09 #2

Bert, ik zie het voor me en voel het mee. Mooi geschetst! Wat een uitersten maak je mee met Kate en nu met je moeder (als het autobiografisch is dan wel te verstaan).

Apart rijmschema heb je gebruikt. Bij tweede lezing begon het voor mij te klinken.

Alleen r.14 hapert voor mijn gevoel. Het gaat over haarzelf, dan zou ik daar "ik" verwachten. Verder, omdat ik al lezende houvast probeer te houden voor wat betreft het rijm, helpt het om de jambe goed in gedachten te houden. Dan is de lichte klemtoon op -jes voor mij verwarrend.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Ganzenbord 17 jan 2020 12:20 #3

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 1201
  • Ontvangen bedankjes 1485
Mooi, Bert, met een prachtige afsluitende pointe. Ook het rijmschema spreekt me wel aan (net als Hendrikje, na twee keer lezen).

Op twee regels heb ik nog wat kritisch commentaar:

regel 8: 'Al kan ze zelfs mijn naam niet eens meer raaien':
vind ik niet fraai en een beetje dubbelop. Het lijkt erop dat je de onderstreepte woorden allemaal nodig had om de regel te vullen.

regel 14: 'vakjes' moet metrisch als 'vakJES' gelezen worden. Met een simpele verandering van woordvolgorde kun je dit verhelpen (bijv. 'Kijk hier, acht vakjes mag je nou naar voren').

Hartelijke groet,
Wim
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Ietsnut
Laatst bewerkt: 17 jan 2020 12:26 door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Ganzenbord 17 jan 2020 14:24 #4

Hendrikje en Wim,
Bedankt voor jullie commentaar.

Het gedicht is niet autobiografisch. Mijn moeder is gelukkig nooit dement geworden.
Regel 8 en 14 heb ik aangepast.

Groeten van Bert
Mijn dichtbundel:
Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten
is nu weer volop verkrijgbaar.
www.lichteverzen.nl
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.135 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dat het ooit voorbij zou gaan

ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffer maar, alleen voor haar?
 
wij komen later schat, toe ga nu maar
 
ze had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
hij ziet zichzelf weer in de lange rij
een jochie nog, en hoort weer elk woord
dat zijn vader zei
toe jongen, smeer ‘m als je kan, doe ‘t voor mij
 
ik zie je later, toe ga nu maar
 
hij had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
nu, zoveel jaren later brandt nog steeds
de pijn van het verlaten zijn
de loden lucht draagt maan noch ster
alleen het donker fluistert
 
dat het nooit voorbij zal gaan