Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Viva corona

Viva corona 18 sept 2020 10:00 #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 1252
  • Ontvangen bedankjes 1582
Viva corona

Wat ik ook doe met floss of pepermunt,
mijn slechte adem glipt me door de tanden,
niet echt bevorderlijk voor vriendschapsbanden,
bij tijd en wijle stink ik als een rund.

Eén truc waarmee je dit verhullen kunt.
Dus ongeacht de barometerstanden
bedacht ik dates in duinen en op stranden
waar windkracht vijf mijn zure lucht verdunt.

God Amor is het die genade gunt.
Gestimuleerd door volle picknickmanden
ging bij één vrouw een liefdesvuurtje branden,
maar samenwonen werd een heikel punt.

Corona bracht me tot een meesterzet.
De mondkap heeft mijn huwelijk gered.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Ietsnut
Laatst bewerkt: 18 sept 2020 10:01 door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Niels Blomberg, adjudant B
Tijd voor maken pagina: 0.117 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Fladderak - Groninger streekproduct 7



Mooi! Riep het schaap Veronica, nu gaat het echt gebeuren.
Dit reisje stond al heel wat jaartjes op mijn emmerlijst:
een kombie-reis naar Groningen, mét proeven van likeuren.
Ze kocht vier kortingkaartjes, heel voordelig afgeprijsd.

Toen belde ze de dames Groen om hen te inviteren.
Die waren reuzeblij met dit uitnodigend gebaar.
De dominee werd enthousiast en kwam in hoger sferen:
Agricola, Praedinius, ik heb mijn preek al klaar.

De trein trok op. De dames Groen, in reistenue gestoken,
verzorgden reeds de koffie met wat lekkers uit de mand.
De dominee sprak: jammer toch dat men hier niet mag roken.
Ach gut, zeiden de dames Groen, neemt u de ochtendkrant.

Ze lunchten op de Grote Markt bij de Martinitoren,
de binnenstad was prachtig en de broodjes smaakten top.
Graag nog een puntje, liet het schaap Veronica zich horen.
De dominee sprak: matigheid, u hebt er negen op.

De middag bood een taxirit en aangenaam vertoeven:
een wurksjop in het fraaie Hooghoudt’s distilleerpaleis.
De ketels waren mooi gepoetst. Veronica mocht proeven:
eerst dacht zij aan citroenschil, dan kaneel en steranijs.

Ze nipte van de Fladderak en kreeg een flesje mee.
De reis terug was zweverig: de trein voer over zee.