Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Proemenkreuze (Gronings nagerecht)

Proemenkreuze (Gronings nagerecht) 30 sept 2017 22:03 #1

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2231
  • Ontvangen bedankjes 1109
Een vroege baby zonder hartsignaal
De priester doopte mij in de couveuse
Ik droom vaak van de kinderziekenzaal
En pap gemaakt van rijst met proemenkreuze

De natte zoenen van mijn tante Aal
Verjaardagscake en neuzeprikgazeuse
Die waren nog te pruimen allemaal
Maar daarna kwam de rijst met proemenkreuze

Mijn eerste liefdeszoen was nog wat schraal
Zij heette Anna en ze was coupeuse
Ze kookte aan het eind van dat verhaal
Een aangebrande rijst met proemenkreuze

Ik ben nu zestig, iets te zwaar en kaal
Al veertig jaar getrouwd met ‘eerste keuze’
Nog gaat mijn maag – ofschoon van wolfraamstaal –
Hard op de loop voor rijst met proemenkreuze

Hoe sterf ik? Ik hoop op een bliksemstraal
Geen trage lijdensweg of comateuze-
En vrees reeds aan het hemelse portaal
De weeë lucht van rijst met proemenkreuze

Verba volant, scripta manent.
Laatst bewerkt: 01 okt 2017 12:26 door B.J. Hoogland.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Proemenkreuze (Gronings nagerecht) 01 okt 2017 11:12 #2

couveuSe
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Proemenkreuze (Gronings nagerecht) 01 okt 2017 12:26 #3

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2231
  • Ontvangen bedankjes 1109
Hartelijk dank voor de verbetering, Hanny.
Verba volant, scripta manent.
Laatst bewerkt: 01 okt 2017 13:00 door B.J. Hoogland.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.159 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Alweer een recensie

Een beschouwing in sonnetten van

De ziel is een pannenkoek van Patty Scholten

 

 

Het is een wonderbaarlijk wapenfeit:

een leven vormgegeven in sonnetten.

Een kunst op zich om je daartoe te zetten,

je deelt ook nog je ziel en zaligheid.

 

Als je het leest zie je een kleine meid,

een vrouw, een schrijfster, dame, in facetten,

en wordt een prentenboek van zelfportretten

een film met een verlengde sluitertijd.

 

Alsof je in zo'n miniboekje bladert

met heel veel van die kleine tekeningen,

waarin de optelsom van al die dingen

 

het leven als een stripverhaal benadert.

Zo'n boekje dat je na de laatste prent

het liefst daarna toch nog een keertje scant.

 

Lees meer...