Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: internationaal

internationaal 14 juni 2018 20:58 #1

Internationaal

Ze zucht alsof ze in haar droefheid zwelgt
en zegt dat zij zich eenzaam heeft gevoeld.
Hij antwoordt daarna lichtelijk gebelgd
dat hij gewoon met vrienden heeft gepoold
en stelt haar goddank enigszins gerust
waarna er te verzoening wordt gekust
Laatst bewerkt: 17 juni 2018 22:44 door Otto van Gelder.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

internationaal 15 juni 2018 21:58 #2

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2177
  • Ontvangen bedankjes 1045
Die laatste zin, Otto,
Is daar geen sprake van wederkerigheid?
Ik meen: "Wanneer hij haar zachtjes op haar voorhoofd kust"
Groet, Ben
Verba volant, scripta manent.
Laatst bewerkt: 15 juni 2018 21:59 door B.J. Hoogland.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Otto van Gelder
Tijd voor maken pagina: 0.143 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Sonnet 18



Moet ik u meten met een zomerdag?
Dan bent u milder, u houdt beter maat.
De meiwind brengt het tere groen van slag
en stralend zomerweer, het komt en gaat.

Soms brandt het hemels oog alsof het haat,
hoe vaak verduistert iets zijn gouden gloed!
En al wat groeit verschrompelt vroeg of laat,
nog ongesnoeid, alleen omdat het moet.

Uw eigen zomer blijft voor eeuwig mooi,
verliest geen bloei die aan uw wezen kleeft,
noch kan de Dood u claimen als zijn prooi,
omdat de tijd u tijd van leven geeft.

Zo lang er adem is of ogen zien,
zo lang leeft dit, en leeft u voort mitsdien.


Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:

Sometime too hot the eye of heaven shines,
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometime declines,
By chance, or nature's changing course, untrimm'd;

But thy eternal summer shall not fade
Nor lose possession of that fair thou ow'st;
Nor shall Death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow'st;

So long as men can breathe or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee