Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Baan van je leven

Baan van je leven 1 week 6 dagen geleden #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Gedreven forumlid
  • taalhumorist
  • Berichten: 150
  • Ontvangen bedankjes 135
Half negen, meldt de bel in het lokaal,
het tijdstip dat de les moet gaan beginnen.
De halve klas is echter nog niet binnen,
maar op een maandag is dat heel normaal.

Voorlopig overheerst het groepsgewoel,
terwijl er soms nog een komt binnenvallen
die enthousiast verwelkomd wordt door allen.
Na een kwartier zit ieder op zijn stoel.

De helft hangt doelbewust achterstevoren,
want voor een puberende knul of meid
is de docent geen topprioriteit,
vooral niet als hij wil gaan overhoren.

Babet en Kelly hebben een conflict.
Ook is er wat geroezemoes rond Esther,
die net ontmaskerd is als cyberpester.
Kim krijgt een klap, want die heeft haar verklikt.

Probleemjeugd is aanwezig bij de vleet:
twee blowers, drie autisten, vier aspergers,
vijf ongediagnosticeerde tergers
en Rita Lynn, die flink ADHDeet.

Met schoolwerk wordt de klas zwaar overvraagd:
Chantal dreigt door de werklast te bezwijken
als vakkenvuller met twee krantenwijken.
Haar vader heeft de school al aangeklaagd.

Geruzie thuis bij Willemijn en Bas;
ook zijn er huiswerkvrijvergunninghouders:
drie kinderen met briefjes van hun ouders:
stress, anorexia, obesitas.

Opeens verschijnen tranen van verdriet,
eerst bij Dolores, daarna bij Mercedes:
die ouderwetse shit van Archimedes:
drie keer behandeld, maar ze snappen ’t niet.

Waarna de hele meute reageert:
of hij de stof nog eenmaal uit wil leggen.
Dat kan hij hen natuurlijk niet ontzeggen,
waarna de klas spontaan applaudisseert.

De uren, dagen, weken vliegen heen.
Maar wat er ook gebeurt, hij blijft blijmoedig,
al gaat het met de stof niet echt voorspoedig:
pas na twee maanden klaar met hoofdstuk een.

Is de ultieme challenge uw parool?
Er zijn nog vacatures bij de school.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Filosoviertjes
Laatst bewerkt: 1 week 6 dagen geleden door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Baan van je leven 1 week 4 dagen geleden #2

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1951
  • Ontvangen bedankjes 887
Proficiat, Wim, terecht een voorpagina gedicht. Ik ben blij dat ik in het volwassenenonderwijs werk...
Groet, Ben
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Baan van je leven 1 week 3 dagen geleden #3

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Gedreven forumlid
  • taalhumorist
  • Berichten: 150
  • Ontvangen bedankjes 135
Dank je, Ben. Uiteraard ook dank aan de redactie voor de plaatsing van 'Baan van je leven' op de voorpagina.

Verder ook een bedankje aan Niels Blomberg. Zijn 'kerstdiner' inspireerde me tot het dichten van een soortgelijke 'Hollandse schets', maar dan over het onderwijs.

Ervaring genoeg om uit te putten: ik heb 41 jaar tussen pubers gewerkt als docent Engels en schooldecaan, en kijk er met een tevreden glimlach op terug. Sinds mijn pensioen werk ik vrijwillig als docent Nederlands voor twee groepen buitenlanders, met enorm veel plezier.

De afgelopen twee maanden heb ik geprobeerd mijn plekje binnen Het Vrije Vers te veroveren. Ik heb in die periode veel geleerd van alle regelmatig publicerende dichters. Ook daarvoor dus een bedankje!

Hartelijke groet,
Wim
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Filosoviertjes
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.164 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Boekbespreking



Voetbal. Stomme sport.
Trouwens, dat geldt voor elke teamsport: samenwerken, bah.
Jullie begrijpen mijn aarzeling toen Daan de Ligt een bundel uitbracht, voornamelijk gewijd aan een - ook nog eens Haags - voetbalclubje en fietsen en nog zo wat.
Maar toen ik het uithad merkte ik tot mijn verrassing een bijna onbedwingbare neiging me aan te melden bij de plaatselijke Christelijke Voetbalvereniging Oranje Blauw of het filiaal van Ons Eibernest, zo vals en verraderlijk meeslepend was het geschreven.

Alle mogelijke versvormen buitelden voorbij, zonder storende haperingen, vast in de vorm*, vol spitsvondige vondsten en onverwachte gezichtspunten.
Dat de schrijver niet alleen een scherp  observator is, die ondanks een heel leven krantenlezen een kinderlijke en onbevangen  kijk heeft weten te bewaren die door zijn laconieke spot heenklinkt, maar ook echt en intens van onze taal houdt, spat van de bladzijden.

De onbekende opmaker van het boekje mag trouwens ook wel in het zonnetje gezet: dit is hoe een bundel met plezierdichten (het woord is hier meer dan op zijn plaats) er uit hoort te zien. De typografie speelt een belangrijke rol in het geheel en er staan ook nog eens gekleurde plaatjes in.
Dikwijls bekroop me het gevoel een nieuw werk van die betreurde, andere onbetwiste meester Driek van Wissen te lezen, maar dan een Driek in sporttenue die de drank had afgezworen.
Eerlijk gezegd vond ik deze bundel van Daan de Ligt nog beter dan wat als zijn laatste werk was aangekondigd en als ik niet zo de pest had aan loftuitingen zou ik hier nog lang over door kunnen gaan.
Het boek vormt in feite een krachtig pleidooi voor de invoering van een (vooruit; verlichte) dictatuur in ons land die de prosodie tot verplichte leerstof maakt, zodat de lezer, misleid door de schijnbaar achteloos neergepende regels, ziet welke virtuositeit hierachter schuilgaat.
In deze bundel zie je pas wat de vorm vermag in handen van een échte vent.

Een voorbeeld dat, naar ik begrijp redelijk actueel is:

City-Pier-City

geweldig deze loop, wat een decor
dus waarom zou ik al mijn krachten slopen
door als een haas zo haastig te gaan lopen
ik heb de tijd, gaat u maar rustig voor

verwacht van mij geen spetterend record
ik ben geen zwarte parel uit de tropen
maar tegenvoeter van de antilopen
mijn loopbaan zit volhardend op dood spoor

mijn Adidassen kleven aan de vloer
dit is een stad om langzaam te genieten
van Boulevard, de Pier en Haagse Tieten
de schoonheid van een typisch Haags parcours

en niemand die mij maant om op te schieten
ik finish met het openbaar vervoer

De bundel Gedichten uit de bezemwagen is hier te bestellen: http://daandeligt.blogse.nl/

* Nou ja, op pagina 79 in regel 2 even met een fijn pennetje van ‘verzuring’’verzuringen’ maken om de dactylus kloppend te krijgen. Bij volmaaktheid valt zo’n smetje opeens erg op.

Koop koop koop