Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: GRENZEN

GRENZEN 02 apr 2020 12:23 #1

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1621
  • Ontvangen bedankjes 958
GRENZEN

Ik vrees, sprak een dodo, het volk en zijn zeden
(We schrijven het jaar 1680 zowat)
Het bracht ons zijn luizen, het varken en rat
Mijn soort hoort nu bijna al tot het verleden

Mauritius, pas nog een hemel op aarde
Door Hollandse zeelui respectloos bezet
Gesteund door hun godsdienst, hun wapens, hun wet
Beroven ze ons van wat nut heeft of waarde

De dodo is vreedzaam, dus ik hou me koest
Maar noem me geen walgvogel, dan word ik woest

Frits Criens
Laatst bewerkt: 02 apr 2020 12:24 door Frits Criens.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.116 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ode aan mijn studentenstad



Nu alle drie mijn kinderen er wonen
Op kamers ginds in mijn studentenstad
Herleeft de mooie tijd die ik er had
En wil ik haar mijn liefde nogmaals tonen.

O Nijmegen, ik wil jou graag bekronen.
Al werd dan de relatie ook een LAT
Toch wil ik jou hier laten weten dat
Ik nooit een stad zag die jou kon onttronen.

Ik woonde vier jaar lang in Brakkestein
En daarna nog eens vier jaar op drie plekken
Maar zelfs in Dukenburg had ik het fijn.

Wat ik toen in die jaren mocht ontdekken
Bleek later steeds een rijke bron te zijn.
Ik zal nooit echt uit Nijmegen vertrekken.  

(Uit de nieuwe bundel Mooi van...)