Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: De burchtbewoner

De burchtbewoner 11 feb 2017 12:47 #1

Dag Monnhauser,

Leuk vers maar kijk nog even naar het metrum in regel 4 en twee keer milieu in de laatste strofe vind ik minder mooi.

groet,
Hanny
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

De burchtbewoner 12 feb 2017 11:13 #2

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4018
  • Ontvangen bedankjes 1015
Het dier, over mijn landgoed uitgezwermd,


Monnhauser, kuddes enz. zwermen uit. Eén dier zwermt niet. dat 'over' je in de weg zit is geen excuus voor een metrumfout.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

De burchtbewoner 12 feb 2017 23:47 #3

Op te lossen hoor, die metrumfout en zoals Bas terecht opnoemt: één dier zwermt niet.

Ik opteer voor:

Maar ik zit als kasteelheer met de brokken
Want zo’n kolonie is hier uitgezwermd
En graaft nu met een noodgang in m’n gras

Klein gevolg is wel, dat je dan in de volgende regel van 'hem' HEN moet maken.

groet,
Hanny
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.161 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Nagelaten werk


Tekening Jaap van den Born


Ballade d´un seigneur du temps jadis

Al wat bestaat vergaat een keer,
ach, eindig is ons aardse leven.
Dat is niet nieuws en is al meer
en beter dan door mij beschreven:
door God, door Shakespeare, Gerard Reve.
Maar wat ik onverteerbaar vind
is, dat ook Bas, mijn hond moet sneven.
De Dood is, als de liefde, blind.

Een hond? o nee, een echte heer!
Wellevend kon hij pootjes geven:
hoe sierlijk kwam bij hondenweer
als ik hem uitliet in de dreven
de staart niet uit zijn achtersteven!
Nooit zag men zulk een hazewind
die bij het rennen leek te zweven…
De Dood is, als de liefde, blind.

Ik kreun, ik jank, jeremieer:
waar is hij nu, o, waar is hij gebleven?
Hij werd beaard, maar heeft de Heer
zijn ziel ten hemel opgeheven
waar hij, omringd door loopse teven
nog enige vertroosting vindt?
Dan had ik vree met het gegeven:
de Dood is, als de liefde, blind.

Envoi

Ik nam vergif in, Prins, zo-even
om mij te voegen bij mijn vrind.
Uit liefde, ook al staat geschreven:
de Dood is, als de liefde, blind.

Dit is het laatste gedicht dat Kees Jiskoot Het vrije vers gaf voor publicatie.