.

Beste Andrea,
Het is mooi geschreven, maar ik vind het niet zo spannend. Het komt een zelfs beetje ouderwets op mij over. PC, toetsenbord etc.?

Het snelste wapen dat ik ken
is toch een tweet, geen parkerpen

Andrea, ook ik vind de uitwerking wat oubollig, en een beetje gezocht. Wat dat betreft lijk je wel wat op Ditmar, vergeef me de spontane associatie. Wat voor mij het vers wat rommelig maakt is de willekeurige wisseling steeds van -ik- naar -men-. Waarom blijf je niet bij -ik-, je beschrijft je eigen voorkeur voor ouderwets schrijfgerief. De associatie in de laatste zin 'helder' en 'glas' is mooi, maar vertrouw je het begripsvermogen van de lezer niet, dat je helder cursiveert?

.

Oorvijg?

.

Hoi Andrea,

Treffend versje!



De kwalificatie 'oubollig' of 'ouderwets' slaat op het versje, en echt niet op jou als persoon. Als ik had vermoed dat je kritiek op je vers (want dat was het) persoonlijk zou opvatten, had ik niks gezegd. Of was 'oorvijg' gekscherend bedoeld? Je wilt toch graag horen hoe anderen je toetsvruchten ontvangen, zonder dat je zelf als persoon in het geding bent? Dat is in elk geval de geest waarin ik af en toe iets hier plaats.

Even een contemplatief uitstapje:
'Perceptie is werkelijkheid'. Ja, als je bedoelt: we nemen onze perceptie als werkelijkheid. En dat betekent dus meteen dat iedereen zijn eigen werkelijkheid heeft. De enige manier die ik zie om, ondanks dat, de verbinding met anderen wier/wiens perceptie anders is, aan te gaan, is om open te staan en m'n eigen perceptie los te laten of minstens in twijfel te trekken. Dat lukt alleen als het beeld dat ik gevormd heb, niet tegelijk mijn persoonlijke identiteit is. Ik ben niet mijn opinie, en ik ben dus ook niet mijn vers.

Andrea. Nu maar te hopen dat je deze opmerking niet ook als oorvijg ervaart: in je binnenrijmen is rijkrijm geslopen. Formuleren-leren.