Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Viktor en Geert

Viktor en Geert 25 apr 2024 22:20 #1

  • Bart Adjudant
  • Bart Adjudant 's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1452
  • Ontvangen bedankjes 2372
VIKTOR EN GEERT

Geert Wilders met zijn peroxidepruik
Bekend om zijn opruiend taalgebruik
En Orban die de rechtsstaat in wil perken
Het zijn twee handen op één onderbuik
Volg Bart Adjudant ook op YouTube
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Viktor en Geert 26 apr 2024 11:44 #2

Die clou is aardig, maar ik vind 'peroxidepruik' hier gewoon flauw.
Over iemands - al dan niet gekozen - uiterlijkheden beginnen, is gewoon op de man spelen. Zeker als het verder niks te maken heeft met de inhoud of de clou van het versje.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Viktor en Geert 26 apr 2024 13:36 #3

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 2881
  • Ontvangen bedankjes 5065
Ha Christiaan,

In zijn algemeenheid ben ik het met je eens dat we niet op de man moeten spelen.
In de eerste regel van het vers van Bart zie ik echter geen aanval. De 'peroxidepruik' is weliswaar geen vleiende uitdrukking, maar ik zie er geen 'op de man spelen' in.
In regel 2 lees ik de kritiek op GW, in regel 1 nog niet.

Hartelijke groet,
Wim
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Kortjakje (light verse, 2023)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Bart Adjudant

Viktor en Geert 26 apr 2024 17:56 #4

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4560
  • Ontvangen bedankjes 1393
Ik weet niet beter of Geerts haar is geblondeerd.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Bart Adjudant
Tijd voor maken pagina: 0.122 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pas na het zingen ...

ik was er al die maanden niet geweest
te druk, geen zin, besognes op het werk
maar nu dacht ik, ik ga eens naar de kerk
soms krijgt een oude man spontaan de geest

nog altijd schuilt in mij het wilde beest
de zondaar, de verloren zoon, de vlerk
jawel, het viertal lijkt wat minder sterk
en met de jaren werd het wat bedeesd

de hoogmis liet een mooi gevoel ontspruiten
alsof ik uit het graf was opgestaan
m’n vrouw was blij dat zij was meegegaan
ik zag haar biddend beide ogen sluiten

ik hief uit dank de fraaiste psalmen aan
pas na het zingen, ging ik weer naar buiten