|
Welkom,
Gasten
|
|
Hij was gewoon een goeie vent
Gezond van leden en van lijf Zijn naam was Bob Hij trouwde met een mooie vrouw Die bleek al gauw een vals serpent Een takkewijf Ze zeurde altijd aan zijn kop Het was geklaag, gevit, gesnauw En zeer frequent Hij kreeg genoeg van haar gekijf En hing dat krengig vrouwmens op Aan kabeltouw |
|
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Frans Woortmeijer, Niels Blomberg
|

Het is ook zo’n gedoe om elke morgen
uit bed te stappen met een blij gevoel.
De tegels en de dageraad doen koel
als jij het lome lichaam gaat verzorgen.
Dan het ontbijt en naar de werkplek toe.
De trein is vol; je moet een uur lang staan,
wat mede wordt veroorzaakt door vertraging.
Door die vertraging kom je later aan,
hetgeen je baas beschouwt als een misdraging.
Die pennenlikker maakt je levensmoe.
Je mag naar huis; ’t is tijd voor lijfsbehaging.
Voor de tv zeg je geen ba of boe.
Je slaapt al half, je moet naar bed toe gaan.
Naar bed toe gaan, het is ook zo’n gedoe.