Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: LOVE GAME

LOVE GAME 1 week 4 dagen geleden #1

  • Rudy Menthère
  • Rudy Menthère's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 261
  • Ontvangen bedankjes 196
LOVE GAME

Ze dacht: hij zit fijn boven te computeren.
Maar dan hoort zij opeens verdacht gesteun,
een ware porno soundtrack vol gekreun
en ze begint al op de trap te foeteren.

“Maar schatje,” roept hij, “maak toch niet zo’n stennis,
ik zit te kijken naar het vrouwentennis!”
Laatst bewerkt: 1 week 4 dagen geleden door Rudy Menthère.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

LOVE GAME 1 week 4 dagen geleden #2

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 425
  • Ontvangen bedankjes 413
Leuk, Rudy, zeker ook de titel.
Regel 4 loopt naar mijn idee nog iets beter als je de woordvolgorde nog een beetje bijstelt:
En op de trap begint ze al te foeteren.

Hartelijke groet,
Wim
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Filosoviertjes
Laatst bewerkt: 1 week 4 dagen geleden door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

LOVE GAME 1 week 3 dagen geleden #3

  • Rudy Menthère
  • Rudy Menthère's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 261
  • Ontvangen bedankjes 196
Dank Wim voor je reactie. Ik ga nadenken over je suggestie.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.126 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De Knoertendoder



De Knoertendoder schaamt zich dood.
Zijn konen kleuren purperrood
want hij heeft heel wat uit te leggen.
Hij durft het bijna niet te zeggen:
zijn levenswerk bleef onvolvoerd,
nog nimmer doodde hij een Knoert.

Zijn opa heeft hem indertijd
niet onsuccesvol opgeleid
met knots en slinger, bijl en blijde.
Helaas was bij diens overlijden
één kwestie nog onaangeroerd:
waaraan herkennen wij een Knoert?

Hij heeft een Gippel gif gevoerd,
een Polk geplet, een Murk gemoerd;
zelfs kraakte hij diverse Krangen –
het werd met hoongelach ontvangen.
Zo heeft hij jaren aangeklooid
en Knoerten doden deed hij nooit.

Net toen hij dacht: ’t zit me tot hier!
ontmoette hij een wijfjesdier
wier zoete zang hem zo ontroerde
dat hij haar vloerde en ontvoerde.
De bruid bleek Stoere Doerian,
de laatste Knoert van Knoertistan.

Nu strijdt zijn liefde met zijn trots:
nog steeds ligt onder ’t bed die knots…
In weerzinwekkend woeste dromen
weet hij zich soms niet in te tomen
en kleuren lakens purperrood.
‘De schat!’ zingt zij. ‘Hij schaamt zich dood.’

 
 

Koop koop koop