Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: strijklicht

strijklicht 11 okt 2019 18:05 #1

Natuurdagboek
Haulerwijk, 9 oktober

Strijklicht

Een bos dat van veraf geelkoper lijkt
Met schaduwen die voordat ze vertrekken
Zich lekker in de lengte liggen strekken
Terwijl het zonlicht langs de aarde strijkt

Een langzaam in de nacht verdwijnend beeld
Waarna de mens elkaar in ‘t donker streelt
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

strijklicht 11 okt 2019 21:53 #2

Klopt "de mens elkaar .. streelt" ?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

strijklicht 11 okt 2019 22:02 #3

  • JudyElf
  • JudyElf's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 426
  • Ontvangen bedankjes 105
Klopt liggen strekken, zonder te ertussen?
judyelf.edublogs.org
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

strijklicht 12 okt 2019 10:39 #4

Het is een dunne lijn tussen een geslaagd vers en poëtisch gewauwel. Ik moet beter mijn best doen, dus.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Bas Boekelo
Tijd voor maken pagina: 0.188 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

My funny Valentine





Mijn zoontje is verliefd, koopt chocolade
Voor haar van zeven huizen verderop
Hij schrijft een brief, tekent er hartjes op
... En nipt zacht blozend van zijn limonade

Hij is een Casanova in de dop
Al kan ik zijn gedachten moeilijk raden:
Hij speelt met Lego, leest in jongensbladen
En lijkt te jong voor kolder in zijn kop

Als hij vertrekt om haar de brief te geven
Dan slaat mij plots de doodsangst om het hart
Wat als zij géén verkering met hem wil?

Hoe troost ik straks een jongetje dat pril
Een meisjeslach met liefde heeft verward?
En wat leert dat een kind over het leven?