Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: strijklicht

strijklicht 11 okt 2019 18:05 #1

Natuurdagboek
Haulerwijk, 9 oktober

Strijklicht

Een bos dat van veraf geelkoper lijkt
Met schaduwen die voordat ze vertrekken
Zich lekker in de lengte liggen strekken
Terwijl het zonlicht langs de aarde strijkt

Een langzaam in de nacht verdwijnend beeld
Waarna de mens elkaar in ‘t donker streelt
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

strijklicht 11 okt 2019 21:53 #2

Klopt "de mens elkaar .. streelt" ?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

strijklicht 11 okt 2019 22:02 #3

  • Judy Elfferich
  • Judy Elfferich's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 457
  • Ontvangen bedankjes 114
Klopt liggen strekken, zonder te ertussen?
judyelf.edublogs.org
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

strijklicht 12 okt 2019 10:39 #4

Het is een dunne lijn tussen een geslaagd vers en poëtisch gewauwel. Ik moet beter mijn best doen, dus.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Bas Boekelo
Tijd voor maken pagina: 0.252 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Utrechts bis-sonnet



Denkend aan de dood kan ik niet slapen
En niet slapend denk ik aan de dood
Ik woel en draai en tel wel duizend schapen
En het leven vliedt gelijk het vlood

Straks wacht mij weer het droeve ochtendrood
Denkend aan de dood kan ik niet slapen
En niet slapend denk ik aan de dood
En het leven vliedt gelijk het vloot

Zo'n boerencamping geeft een hoop gedoe
De beesten houden me voortdurend wakker
Ik woel en draai en tel wel duizend schapen

Ik wil wel opstaan maar ik ben te moe
Het liefst wil ik een bloedbad op de akker
Denkend aan de dood kan ik niet slapen