Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Loopje

Loopje 24 mrt 2020 10:27 #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 970
  • Ontvangen bedankjes 1145
Loopje

Nieuw uitgaansprotocol (voor wie niet kucht):
één frisse neus per dag wil men gedogen,
het supermarktbezoek schijnt nog te mogen
en Fikkie moet natuurlijk ook gelucht.

Dus stap ik welgemoed naar mijn maîtresse
met leenhond en een tas vol lege flessen.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Ik dicht plezier
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Loopje 24 mrt 2020 11:04 #2

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • deverzenbakker.wordpress.com
  • Berichten: 256
  • Ontvangen bedankjes 268
Leest Brigitta dit ook? :)
Laatst bewerkt: 24 mrt 2020 11:05 door Jaap Bakker.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Loopje 24 mrt 2020 11:18 #3

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 970
  • Ontvangen bedankjes 1145
Dat is natuurlijk niet de bedoeling, maar ik vrees dat ze er met die nieuwe partnerapp wel achter komt ... :S
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Ik dicht plezier
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.146 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Aan de Vecht






Aan de Vecht, onder een boom
droomt een dichteres haar droom
Ieder die daar langs komt varen
ziet die dichteres daar staren

Ieder die daar langs komt fietsen
ziet die dichteres daar nietsen
Ieder die daar langs komt kuieren
ziet die dichteres daar luieren

Menigeen denkt bij zijn eigen:
‘Zou haar jurk geen vlekken krijgen?
Zonde van haar goeie goed!’
Ach, geen recreant vermoedt

dat een dichteressenziel
die zich ophoudt onder beuken
vrij van zorg is om textiel
dat licht vlekken kan of kreuken

dat een dichteressenhart
dat zich neervlijt aan rivieren
roekeloos het noodlot tart
dat haar kleding kan verstieren

dat een dichteressengeest
die passanten wil behagen
wel zo snugger is geweest
niet haar nieuwste jurk te dragen

dat een dichteres in ’t wit
rekent op haar wasmachine
als zij aan het water zit
tussen riet en balsemienen

dat men vlekken ook kan bleken
of in Biotex kan weken...
Zo droomt, rond een uur of zes
aan de Vecht een dichteres