Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Prinsjesdag 2020

Prinsjesdag 2020 15 sept 2020 00:15 #1

  • adjudant B
  • adjudant B's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 365
  • Ontvangen bedankjes 510



Normaal liep ik straks fluitend door Den Haag
Vanaf Noordeinde naar de Ridderzaal
Maar ja, dit jaar is heel veel niet normaal
En of het ooit terugkomt is de vraag

Ik heb het altijd met plezier gedaan;
Ik wist: ‘Máxima zit achter mij aan.’

In het dagelijks leven ben ik fluitist in de Koninklijke Militaire Kapel ‘Johan Willem Friso’ , het militaire orkest dat op Prinsjesdag voor de koets loopt. In de 33 jaar dat ik deze baan heb is dit de eerste keer dat ik op Prinsjesdag vrij ben.
De bundel Kapsoones is te koop. ISBN 9789090326634
In de boekhandel of via www.boekenbestellen.nl/boek/kapsoones/35500
Laatst bewerkt: 15 sept 2020 00:15 door adjudant B.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Prinsjesdag 2020 15 sept 2020 20:35 #2

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 1666
  • Ontvangen bedankjes 931
Klopt het metrum wel bij onze vorstin?
Ik lees MáXIma , dus met kleimtoon op de tweede lettergreep
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Prinsjesdag 2020 15 sept 2020 22:40 #3

  • adjudant B
  • adjudant B's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 365
  • Ontvangen bedankjes 510
Niels, je hebt gelijk, ik broed nog op verbetering
De bundel Kapsoones is te koop. ISBN 9789090326634
In de boekhandel of via www.boekenbestellen.nl/boek/kapsoones/35500
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.123 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tante Proper



Als tante kwam, begon ik vaak te beven,
want proper als mijn tante was er geen.
Afkeurend keek zij altijd om zich heen,
alsof ik in een zwijnenstal zou leven.

Haar vinger gleed vakkundig langs de lijsten
en kwam dan zwaar bezoedeld weer omhoog
waarna die wuivend voor mijn blik bewoog,
want wei... nee, niets voldeed aan haar vereisten.

En soms, na uren sloven, schrobben, sjouwen,
leek er geen enkel vuiltje aan de lucht,
dan slaakte tante toch een diepe zucht
en wees mij op de vegen op mijn mouwen.

O tantelief, zo proper en integer,
nu rest er niets van u dan stof en as.
Maar toen u uitgestrooid werd over 't gras,
greep ik werktuigelijk naar blik en veger.