Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Waarom Drs. P al 91 is

Waarom Drs. P al 91 is 9 jaren 22 uren geleden #1

  • Hans Manders
  • Hans Manders's Profielfoto
  • Offline
  • Gedreven forumlid
  • Berichten: 107
  • Ontvangen bedankjes 62
“Het lichte vers,” sprak god, “staat ginds op aard
Nog niet bij ieder in een gunstig licht
Een ‘echte dichter’ vindt het minderwaardig

Dat doet mij pijn, want ik vind zo’n gedicht
Vermakelijk en dichters ervan vaardig
Ze staan bij mij derhalve in de gunst

Ik pik het niet dat critici hovaardig
Zo’n vers zien als een lage vorm van kunst
Zij zitten zelf juist veel te hoog te paard.

Zo lang zij nog zo’n oordeel durven geven
Zal ik die doctorandus laten leven.”
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Waarom Drs. P al 91 is 9 jaren 20 uren geleden #2

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1389
  • Ontvangen bedankjes 661
Dag Hans,

Inderdaad passend, een onzijn.
Alleen is vaardig/hovaardig rijk rijm.

Er érvan vind ik niet mooi, maar ik ben dan ook een beetje metrumfetisjist.

Groeten,
Niels
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Waarom Drs. P al 91 is 8 jaren 11 maanden geleden #3

  • Hans Manders
  • Hans Manders's Profielfoto
Niels,
Bedankt voor je terechte kritiek. Op basis daarvan heb ik mijn ode aan de 91-jarige enigszins aangepast.
Dichterlijke groet,
Hans Manders

“Het lichte vers,” sprak god, “staat ginds op aard
Nog niet bij ieder in een gunstig licht
Een ‘echte dichter’ vindt het minderwaardig

Dat doet mij pijn, want ik vind zo’n gedicht
Vermakelijk en meestal meer dan aardig
De maker staat bij mij dus in de gunst

Ik pik het niet dat critici hovaardig
Zo’n vers zien als een lage vorm van kunst
Zij zitten zelf juist veel te hoog te paard.

Zo lang zij nog zo’n oordeel durven geven
Zal ik die doctorandus laten leven.”
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.118 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Uit de nalatenschap van Herman J. Claeys: Poesie

Een poes op zoek naar prikkeling
Van zintuigen en zinnen
Ging na een dakenwandeling
Een disco-dancing binnen,

Waar zij op lichte poespasdraf
Zich rechtstreeks naar de toog begaf
En zich daar op een barkruk hees
En gin dronk als een Siamees,

Poeslief sprak zij de barman aan
Als was ze een habitué:
"Mijn beste poesjenel, welaan,
Doe mij maar nog een poescafé."

Dit vond de barman nogal kras
te meer, daar hij, van aard secuur
en volgens wet gedwongen was
te sluiten wegens 't late uur.

"Mevrouw, sprak hij, staat u me toe
Dat om politionele reden
Ik dadelijk de tent toedoe,
Ik vraag u hier vandaan te treden."

Waarop de poes: "Het spijt me zeer:
Zo ik daarin genoegen schep,
Blijf ik hier net zo lang, meneer,
Tot ik een ferme kater heb!"

Bundels