De oude koster

De oude koster werkte alle dagen,
want ledigheid, daar hield hij niet zo van.
De hele kerk was altijd spic en span,
de tuin omringd door strak gesnoeide hagen.

Plots werd de klok door anderen geluid,
omdat de man die altijd op kwam draven
nu zelf in alle eenvoud werd begraven.
Zijn laatste rustplaats was al aangeduid.

Hij kreeg een plekje op de voorste rij
en droeg zo voor het laatst zijn steentje bij.