|
Welkom,
Gasten
|
|
Dit is een gebeurtenis die ik me als oppas-oma nog scherp herinner. Marloes was heel lief, maar borstvoeding uit een fles weigerde ze. En dan moest Marianne tussen de middag weer even van haar werk naar huis komen om haar de borst te geven.
Marloes Ze is inmiddels bijna twintig jaar En staat al regelmatig voor de klas Ik denk terug aan toen ze baby was En ik een flesje voeding gaf aan haar Ze keek me even aan, maar dronk geen teug Dat flesje nee! Dan leed ze liever dorst Ze koos uitsluitend mama’s zachte borst Dat is wat ik me steeds nog helder heug Maar op een dag zei ik: kom op! en zweeg … Ineens dronk ze de fles in één teug leeg. |
|
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Frits Criens, Niels Blomberg, Remko Koplamp, Wim Meyles, Bart Adjudant , John de Rooy, René Turk, Wim Gabriels, JW Goedhart, Han Marinus
|
Mijn tweelingbroer werd nooit geboren
Hij zag niet eens het levenslicht
Dus niemand zag ooit zijn gezicht
Of zal ooit van zijn daden horen.
Hij zou de vrouwen zeer bekoren
De mooiste was voor hem gezwicht
Hij had natuurlijk overwicht
En zou het mooiste doelpunt scoren.
Hij kwam in menig nieuwsbericht
Als soort van superman naar voren
Want hij verdiende wel zijn sporen.
Het is mijn dure dichtersplicht
Dat ik hem hier voor dit gedicht
Als onderwerp heb uitverkoren.