|
Welkom,
Gasten
|
|
Zij ging naar Utrecht, hij kwam daar vandaan
Zij zwaaiden en dat was hun daaglijks spel Hij wierp een kushand, maar dat moest dan snel Zo'n trein blijft immers ook niet eeuwig staan Hun blije lach was vluchtig, steeds spontaan Toch liep het spaak met dit verliefde stel Want op een dag kwam zij niet op appel Vermoedelijk had zij een nieuwe baan Het is dus uit, zo was zijn constatering Want ja, zo gaat dat bij woon-werkverkering |
|
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
|
al jaren trekken Wij van Willem Drees
op vorstelijke vleugels vloog de tijd
dan komt de dag, ook voor de majesteit
dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees
mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees
je pad heb ik met liefde geplaveid
na haast een halve eeuw geborgenheid
mag jij beginnen aan je eigen race
vertrek nu uit het dorpse Wassenaar
en laat de Spelen en het water glippen
het wordt nu tijd voor hogere begrippen
verhuis naar Huis ten Bosch, word Hagenaar
er wacht een zware taak, ziehier de schaar
om koninklijk de linten door te knippen