Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Laat het ons weten.

Onderwerp: Het zestal - Namens de redactie

Het zestal - Namens de redactie 3 maanden 1 uur geleden #1

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3543
  • Ontvangen bedankjes 1557


De redactie heeft besloten!

Uit het twintigtal fops zijn zes, naar ons idee zeer geslaagde exemplaren gekozen.
Welke dat zijn, houden we even geheim; zaterdag weten jullie dat.
Omdat de verzen die de laatste dagen werden geplaatst, minder bedankjes ontvingen, zijn die, los daarvan, met redactionele blik op vorm en vent gewogen.
Volgende keer geven we, zoals het hoort, van te voren de deadline aan.
Bovendien is het voor ons ook wel zo makkelijk dat alle inzendingen onder één bericht worden geplaatst.

Dank voor al jullie bijdragen!
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Laatst bewerkt: 3 maanden 1 uur geleden door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.185 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Friet met brille (Recensie)

 

Eeuwig zingen de frieten is de aansprekende titel van de nieuwe bundel met light verse van Paul Ilegems (1946).
Een titel die associaties oproept met En eeuwig zingen de bossen, het eerste deel uit de trilogie Het geslacht Bjørndal.
Daar blijft het dan ook bij want het kloeke proza van de Noor Gulbranssens heeft weinig raakvlakken met de sierlijke verskunst van de Belgische plezierdichter.
Wie het fraai vormgegeven boek na bestudering van de titel en het beeldende omslag openslaat, krijgt meteen op de niet genummerde bladzijde 9 uitleg over het woordje 'zingen' uit de titel.
Waarom was het nodig hierboven expliciet te vermelden dat Ilegems een Belg is?
In de eerste plaats omdat hij bij mijn weten de enige is uit zijn land die light verse op het hoogste niveau beoefent.
Verder verschaft zijn Vlaamse woordkeus soms een extra coloriet aan zijn gedichten. Daar komt bij dat tijdens het schrijven van deze recensie bekend werd dat Belgische vrouwen gemiddeld de zwaarste van Europa zijn. De Belgische frietcultuur is een van de verklaringen voor dit treurigstemmende record dat schril contrasteert met de verheerlijking van de friet in de bundel.

Lees meer...