Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Einde Kantoorborrel

Einde Kantoorborrel 2 jaren 5 maanden geleden #1

gezien de manchetten in de oksels van mijn armen
de knopen knallend om mijn kop
door de kroketten in m’n opgeblazen darmen
badend in het gouden gerstesop
alsmede de voering, die ik zelf graag draag van binnen
als ook de split, veel te ver boven mijn reet
het schaamteloos gebruik van linnen
de penetrante geur van zweet
gezien de armsgaten
die aanzienlijk ruimer zaten
deze ochtend aan ‘t ontbijt
en het feit dat ik mijn sleutels mis
acht ik het aan zekerheid grenzend waarschijnlijk
dat dit toch mijn jasje niet is
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Einde Kantoorborrel 2 jaren 5 maanden geleden #2

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3878
  • Ontvangen bedankjes 924
Hallo rabble,

Een goed verhaal, leuke pointe vooral. In feite is het een sonnet, maar dan moet het beter. In een sonnet tellen de regels een gelijk aantal versvoeten. Want de opmaak is even belangrijk. Die versvoeten, daar komen we nog op als het metrum besproken wordt.
Voor nu; ‘ontbijt’ en ‘waarschijnlijk’ zijn weesrijmen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Einde Kantoorborrel 2 jaren 5 maanden geleden #3

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3878
  • Ontvangen bedankjes 924
Over opmaak ;

gezien de manchetten in de oksels van mijn armen
de knopen knallend om mijn kop
door de kroketten in m’n opgeblazen darmen
badend in het gouden gerstesop

alsmede de voering, die ik zelf graag draag van binnen
als ook de split, veel te ver boven mijn reet
het schaamteloos gebruik van linnen
de penetrante geur van zweet

gezien de armsgaten
die aanzienlijk ruimer zaten
deze ochtend aan ‘t ontbijt
en het feit dat ik mijn sleutels mis

acht ik het aan zekerheid grenzend waarschijnlijk
dat dit toch mijn jasje niet is
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.122 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dijk



 

De fiets droeg de vrouw op de dijk
De vrouw droeg de last van haar dromen
Zij droomde van roem en van rijk
Daar hoog op de dijk met de bomen

De dijk met de fiets en de vrouw
Zag steeds minder water langs stromen
De vaargeul werd akelig nauw
Slechts platbodems konden er bomen

De vrouw liet de dijk en de fiets
Heeft enkel zichzelf meegenomen
Het leek een verdwijning in ’t niets
Waarover men jaren zou bomen

 

Bundels