Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Dat het ooit voorbij zou gaan

Dat het ooit voorbij zou gaan 3 maanden 1 week geleden #1

Dit is een éénmalige plaatsing van een vrij vers.

Dat het ooit voorbij zou gaan


ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffer maar, alleen voor haar?

wij komen later schat, toe ga nu maar

ze had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan

dat het ooit voorbij zou gaan

hij ziet zichzelf weer in de lange rij
een jochie nog, en hoort weer elk woord
dat zijn vader zei
toe jongen, smeer ‘m als je kan, doe ‘t voor mij

ik zie je later, toe ga nu maar

hij had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan

dat het ooit voorbij zou gaan

nu, zoveel jaren later brandt nog steeds
de pijn van het verlaten zijn
de loden lucht draagt maan noch ster
alleen het donker fluistert

dat het nooit voorbij zal gaan
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.143 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Commentaarpositie

Mijn medevluchter zit te linkeballen
En ik had net een flinke hongerklop
Ik kan niet echt veel anders dan colleren

Ik heb te weinig grinta voor de kop
En zie mijn concurrent niet plafonneren
Ik hang al bijna aan het elastiek

Ik moet verdomme snel recupereren
Misschien win ik het dan nog op techniek
Mitsdien hij zo beleefd is om te vallen

Er is één grote troost in mijn verdriet:
Ducrot en Dijkstra hoor ik hier dus niet

Bundels