Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Vanzelfsprekend (epifanie)

Vanzelfsprekend (epifanie) 30 juni 2022 02:39 #1

  • Don Cennui
  • Don Cennui's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Denker
  • Berichten: 328
  • Ontvangen bedankjes 78

dreamstime.com

Vanzelfsprekend (epifanie)

(pantoum)

Als dichter zit ik nu wel aan mijn grens.
Ik bijt mijn tanden stuk en ook mijn kaken.
Poëet te zijn, dat is mijn grootste wens.
Veel beter wordt het niet wat ik kan maken.

Ik bijt mijn tanden stuk en ook mijn kaken.
Het potlood ligt in splinters in mijn mond.
Veel beter wordt het niet wat ik kan maken -
Al krijg ik op den duur die toer wel rond.

Het potlood ligt in splinters in mijn mond.
Een tong die bloedt, het maakt me tureluurs.
Al krijg ik op den duur die toer wel rond?
Ik word van woord- niet fietsplezier zo stuurs!

Een tong die bloedt, het maakt me tureluurs;
En nou begint het ook al bij mijn oren.
Ik word van woord- niet fietsplezier zó stuurs;
Alleen de weg op 'hoor' ik engelkoren.

En nou begint het ook al bij mijn oren.
Zou het De Dood zijn die mij hier komt halen?
Alleen de weg op: hoor ik engelkoren?
Hij neemt me mee? (Hij mag vanzelf niet falen.)

Zou het De Dood zijn die mij hier komt halen,
Geëxalteerd, in efemere wolken?!
Hij neemt me mee? - Hij mag vanzelf niet falen.
Ik hoor Latijn en niemand om te tolken.

Geëxalteerd in efemere wolken,
Mijn ogen blind, ik kan alleen nog tasten.
Ik hoor Latijn (?) en niemand om te tolken -
En zie: een tweetal blauwgejaste gasten.

Mijn ogen blind, ik kan alleen nog tasten;
Gelukkig heb ik nog mijn geestesoog,
En zie een tweetal blauwgejaste gasten -
Ze kijken droef en houden het niet droog.

Gelukkig heb ik nog mijn geestesoog.
Er wordt gemompeld, maar ik hoor niet wat.
Ze kijken droef en houden het niet droog -
Ik herinner mij tot wie ik ooit eens bad.

Er wordt gemompeld, maar ik hoor niet wat.
Het wordt heel langzaam stiller om me heen.
Ik herinner mij tot wie ik ooit eens bad.
Dit glijden voelt toch ergens wel... sereen?

Het wordt heel langzaam stiller om me heen.
(Poëet te zijn, dat is mijn grootste wens.)
Dit glijden voelt toch ergens wel sereen:
Als dichter zit ik nu wel aan mijn grens.


(epifanie)


Een challenge van Bas Boekelo, overigens mijn eerste pantoum ooit. :unsure:
Show, don't tell.

It's not personal, it's just poetry.

"Dichters liegen de waarheid." (Bertus Aafjes)

Bloesem
    Te dichten is als water op het fruit
    In rijp bevroren uit een elfde spuit
Laatst bewerkt: 16 juli 2022 18:50 door Don Cennui.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Vanzelfsprekend 30 juni 2022 13:37 #2

  • Don Cennui
  • Don Cennui's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Denker
  • Berichten: 328
  • Ontvangen bedankjes 78
De uitdaging van Bas B. heeft me tot diep in de nacht met deze pantoum bezig doen zijn. Nou ja, als echte nachtbraker is dat niet een wezenlijk probleem. ;)

Ik heb me bij het maken van de pantoum laten verrassen door niet alleen de potentiële verraderlijkheid van het dichtsysteem, maar ook door de soms opmerkelijk diepgaand onthullende kwaliteit van de regelherhaling; juist en ook door de plaatsing van leestekens komt dit pas echt tevoorschijn. Het is een voortdurend spel van wikken en wegen, zo ervaar ik, een spannend spel ook. Toen ik eraan begon had ik dat laatste allemaal zeker niet verwacht, en ook niet ervaren uit de voorbeelden die ik als voorbereiding zoal eerst gelezen heb.

Uw gewaardeerd commentaar zoals altijd van harte welkom.
Show, don't tell.

It's not personal, it's just poetry.

"Dichters liegen de waarheid." (Bertus Aafjes)

Bloesem
    Te dichten is als water op het fruit
    In rijp bevroren uit een elfde spuit
Laatst bewerkt: 30 juni 2022 15:00 door Don Cennui.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Vanzelfsprekend 30 juni 2022 13:50 #3

  • monnhauser
  • monnhauser's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 178
  • Ontvangen bedankjes 335
Dag Doncennui,

ik vind het een poëtisch vers. Er staan een aantal zinnen in die erg mooi geformuleerd zijn. Thematisch / inhoudelijk heb ik er niet direct een mening over.

Verstechnisch wijs ik je erop dat de zin "ik herinner me tot wie ik ooit eens bad" niet jambisch is, en dat de versregel "ik word van woord- niet fietsplezier zo stuurs" onnodig gecompliceerd is. (Waarom dat fietsplezier? Is dat een poging om een woordgrap met 'stuurs' te maken?).

Daarbij: van woordplezier stuurs worden, is een contradictio in terminis.
Enjambeert niet!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Don Cennui

Vanzelfsprekend 30 juni 2022 16:45 #4

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2178
  • Ontvangen bedankjes 1622
Dag Doncennui,

Je vraagt om commentaar en uit je toelichting meen ik te lezen dat je erg tevreden bent met je nachtelijke arbeid. Toch is daar wel het een en ander op aan te merken.

'Mate es t'allen spele soet.' Dit spreekwoord van Bruun de beer in de Vos Reynaerde is zeker op dit vers van toepassing. Maar liefst 5 strofes gaan over de gevolgen van een kapot gebeten potlood. Kapotte tanden en kaken, splinters in de mond, bloedende tong, iets met de oren, in strofe 7 zelfs blinde ogen, die toch kunnen zien, in strofe 8 toch weer niet kunnen zien, maar dan is er gelukkig nog een geestesoog. Een dichter in spe maakt wat mee. Het geheel komt inhoudelijk chaotisch over. De overdrijving is een mooi stijlmiddel maar wees er zuinig mee.
Ook de vorm is rommelig. Je begint mooi met afwisselend mannelijk- vrouwelijk, maar dan gaat het van vrouwelijk-vrouwelijk naar vrouwelijk-mannelijk en mannelijk-mannelijk. Elke vaste versvorm eist voortdurend overleg met jezelf en het plaatsen van een vraagteken waar het even goed uitkomt, betekent niet meteen een draai aan het verhaal.

Is het dan helemaal niks? Zeker niet, als dit je eerste pantoum is, is het een acceptabel begin. Dus moedig voorwaarts op naar nr. 2.

c.a.
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Don Cennui

Vanzelfsprekend (epifanie) 01 juli 2022 01:18 #5

  • Don Cennui
  • Don Cennui's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Denker
  • Berichten: 328
  • Ontvangen bedankjes 78
Beste Monnhauser, beste Frits,

Dank voor jullie complimenten en aandachtig commentaar. Ik kan op ieder kritisch aangegeven punt ingaan, maar heb bedacht: ik kan het ook in volgend werk laten zien. Sowieso hebben jullie beiden me genoeg stof tot overdenking gegeven waar ik echt wat mee kan. Dus: 'moedig voorwaarts', idd. ;)
Show, don't tell.

It's not personal, it's just poetry.

"Dichters liegen de waarheid." (Bertus Aafjes)

Bloesem
    Te dichten is als water op het fruit
    In rijp bevroren uit een elfde spuit
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.149 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

All the president’s men

Rushmore
Pixabay
 
We lopen door de poort, langs de banieren
en zien hun koppen, uit de rots bevrijd.
Ze turen peinzend in de eeuwigheid
en rond hun hoofden zweven vale gieren.
 
Zeshonderdduizend motorrijders vieren
een Harley-reünie rond deze tijd
en lopen met of zonder motormeid
hier op Mount Rushmore stoer te passagieren.
 
Verlate hippies met nog wilde haren,
die kreten als WORK SUCKS op T-shirts dragen,
terwijl ze naar hun presidenten staren.
 
De dag erna zien we ze terug als heren
op weg naar huis, bike in een aanhangwagen,
tattoos verborgen onder nette kleren.
 
Deze dag herdenken we Patty Scholten 25 januari 1946 - 15 maart 2019
Uit: Bizonvoeten – reisgedichten – Uitg. Atlas 2004