Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Tussen de wielen

Tussen de wielen 01 aug 2014 04:07 #1

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Tussen de wielen

Het afgetobde lijf is aan vakantie toe.
De grauwe sores van het afgelopen jaar
deed weer een flinke duit in 't zakje, reken maar
en ook de uitgewoonde geest is mat en moe.

Tot in detail is het mobiel gecontroleerd.
Ja, door de BOVAG, met verstand. Je weet maar nooit,
want achterstallig onderhoud dat wreekt zich ooit
in de vakantie en dan valt het juist verkeerd.

De vol gestouwde auto kijkt me treurig aan.
Ik denk op het moment-supreme ~je lijkt wel gek
om met dit mooie weer de file in te gaan
en te versmoren op het hete asfaltdek,
terwijl in huis toch alles voor het grijpen staat
wat je belieft voor je plezier en welbehagen.~

Uiteind’lijk blijf ik op mijn stek in eigen straat
en ben de tuin door nog geen tijger uit te jagen.

Adriaan van Dam
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tussen de wielen 01 aug 2014 14:50 #2

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3599
  • Ontvangen bedankjes 1590
Mijn idee, Adriaan! En leuk.
Wat ben je trouwens productief de laatste tijd!
En dat met het lome zomerweer.
Je hebt vast echt vakantie :-)
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Laatst bewerkt: 01 aug 2014 14:58 door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tussen de wielen 01 aug 2014 17:40 #3

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Alleraardigste Inge,

Wij, mijn vrouw en ik, trekken al een aantal jaren van Drees, dat betekent dus levenslang vakantie.
Heel eerlijk...we genieten er volop van.

Je Adriaan
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.301 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dat het ooit voorbij zou gaan

ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffer maar, alleen voor haar?
 
wij komen later schat, toe ga nu maar
 
ze had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
hij ziet zichzelf weer in de lange rij
een jochie nog, en hoort weer elk woord
dat zijn vader zei
toe jongen, smeer ‘m als je kan, doe ‘t voor mij
 
ik zie je later, toe ga nu maar
 
hij had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
nu, zoveel jaren later brandt nog steeds
de pijn van het verlaten zijn
de loden lucht draagt maan noch ster
alleen het donker fluistert
 
dat het nooit voorbij zal gaan