Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Schoonheid aan de Overkant

Schoonheid aan de Overkant 04 juli 2011 21:14 #1

Schoonheid aan de overkant
durf haar niet te roepen, want
ze loopt voorbij

Alle dagen zie ik haar
vaak hoor ik haar praten, maar
nooit eens met mij

‘s Avonds droom ik van haar kus
nu loop ik te blozen, dus
als zij mij ziet

doe ik of ik haar niet ken
zal mijn blik afwenden, en
ik groet haar niet

Misschien dat ik
volgende week
toch maar oversteek
Mijn dichtbundel:
Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten
is nu weer volop verkrijgbaar.
www.lichteverzen.nl
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Schoonheid aan de Overkant 05 juli 2011 16:36 #2

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4104
  • Ontvangen bedankjes 1078
Bert, welkom. Het gaat je best af. Toch enkele opmerkingen. Het enjambement dat jij toepast doet het erg goed. Dat komt naar mijn bescheiden mening doordat na de woorden ’want-maar-dus- en’ een logische pauze te horen is. Jammer vind ik dat de laatste strofe afwijkt van de andere. In aantal lettergrepen en in het enjambement. Misschien jouw bedoeling, maar ik vind het spijtig. Dat is wat je gedicht betreft.

Dat je niet altijd dicht volgens een ‘gedefinieerd schema’ is geen punt. Een gedicht móét niet persé vormvast zijn. Als de kwaliteit maar goed is. Welke gedichten vallen bij ons in de smaak? Goede gedichten! Ikzelf tel de prestatie, en vrije verzen vind ik geen prestatie. Maar ik stel hier niet de regels. Groet, Bas Boekelo.
Laatst bewerkt: 05 juli 2011 16:36 door Bas Boekelo.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Schoonheid aan de Overkant 05 juli 2011 17:22 #3

  • Kees Koelewijn
  • Kees Koelewijn's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 362
  • Ontvangen bedankjes 30
Ik sluit me helemaal aan bij de opmerking van Bas, maar wil, om de technische puntjes op de i te zetten en verwarring te voorkomen wel opmerken dat als een regel doorloopt in de volgende, er geen sprake is van enjambement als rekening wordt gehouden met de pauze aan het eind van de regel. Er is dan sprake van het doorlopen van de ene regel in de andere, niets meer en niets minder. Enjambement is als er géén rekening wordt gehouden met die pauze en is meestal storend en dat treedt dus maar één keer op in dit gedicht en dat vind ik eveneens jammer, omdat die pauzes juist zo sterk zijn in dit gedicht. Die laatste regel zou in één keer gelezen moeten worden, maar als één regel zou dat erg lang worden, ik zie eigenlijk zo snel ook niet hoe het beter zou kunnen.
Ik weet niet of je het expres gedaan hebt, maar juist dat even inhouden aan het eind van de regel geven dit gedicht zijn bijzondere cachet.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Schoonheid aan de Overkant 05 juli 2011 17:30 #4

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4104
  • Ontvangen bedankjes 1078
Zeker. Die laatst strofe zou moeten worden overgeschreven,
Maar ga er maar aanstaan.


P.S. Ter overweging, durf te schrappen! Verwijder de vierde strofe, en herschrijf de vijfde, die dan vierde wordt.
Laatst bewerkt: 05 juli 2011 17:47 door Bas Boekelo.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Schoonheid aan de Overkant 06 juli 2011 08:25 #5

  • Remko Koplamp
  • Remko Koplamp's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1360
  • Ontvangen bedankjes 824
Eens met de vorige twee sprekers.
Een evt. suggestie voor die laatste strofe :

Mogelijk dat ik dan toch
een volgende week, alsnog
maar oversteek
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Schoonheid aan de Overkant 06 juli 2011 20:26 #6

Bas, Remko, Kees,

Bedankt voor de complimenten en voor het advies. Daar kan ik wel wat mee.

De dichtvorm aabccb kom ik vaak bij Wilmink tegen. De meeste mensen kennen ze wel van die liedjes bij Klokhuis die door de man het buikdraaiorgeltje begeleid worden. Weet iemand of deze dichtvorm ook een naam heeft?

Het is inderdaad mijn opzet om de laatste strofe af te laten wijken. Dat gebruik ik wel vaker om de volta in het gedicht wat meer aandacht te geven. In dit geval is de hoofdpersoon aan het twijfelen. Dat blijkt uit "misschien" en "volgende week"en "toch maar". Ik vond het wel gepast om dan ook gelijk met de zekerheid het metrum en het rijmschema kwijt te raken. Maar daar moet je wel van houden en niet iedereen vind dit mooi.

Ik ben het eens met de kritiek op het woord "misschien". Ik zou dat als volgt kunnen oplossen:

Ik denk dat ik
volgende week
toch maar oversteek

Als ik het hoor dan klinkt dat lekkerder. Als ik het lees vind ik twee maal "ik" binnen zo'n korte regel niet mooi staan.

Wat betreft het enjambement denk ik dat er geen inzit. Omdat je "volgende week" als een soort bijzin ook weg kan laten, kan je het op natuurlijke wijze lezen met pauzes tussen de drie regels van de laatste strofe. Maar het zou wel makkelijker leesbaar worden als de eerste twee regels samengevoegd worden:

Ik denk dat ik volgende week
toch maar oversteek

De oplossing van Remko vind ik geniaal.
het rijmschema blijft min of meer behouden. Echter omdat er geen 6e strofe is om op de laatste regel te rijmen, is er een binnenrijm gebruikt. Zo past het beter bij de rest van het gedicht en is er toch een afwijking om de volta te benadrukken. Bedankt daarvoor.
Persoonlijk vind ik het woord "mogelijk" hier niet zo mooi en zou het "misschien" in deze zin wel kunnen. Dan wordt het twijfelen weer wat sterker benadrukt. Om hier "ik denk" te gebruiken lijkt me minder mooi.
Ook vind ik het twijfelen beter overkomen als ik "dan toch" en "alsnog" van plaats verwissel.
Kortom, er zijn weer vele mogelijkheden.


Schoonheid aan de overkant
durf haar niet te roepen, want
ze loopt voorbij

Alle dagen zie ik haar
vaak hoor ik haar praten, maar
nooit eens met mij

‘s Avonds droom ik van haar kus
nu loop ik te blozen, dus
als zij mij ziet

doe ik of ik haar niet ken
zal mijn blik afwenden, en
ik groet haar niet

Misschien dat ik alsnog
een volgende week, dan toch
maar oversteek
Mijn dichtbundel:
Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten
is nu weer volop verkrijgbaar.
www.lichteverzen.nl
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Schoonheid aan de Overkant 07 juli 2011 16:34 #7

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4104
  • Ontvangen bedankjes 1078
En dan is er nog het probleem van het afwijkende metrum.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Schoonheid aan de Overkant 08 juli 2011 11:03 #8

Dag Helder,

Je vraagt of deze versvorm een naam heeft. Ik ben hem vaak tegengekomen, zowel in angelsaksische prosodie als in Nederland. Een officiele naam heb ik nooit gevonden. De angelsaksische variant heeft als rijmschema aab ccb, de nederlandse variant rijmt aab aab. Naar de laatste heb ik hem om voor de hand liggende redenen "stekker" genoemd. Zie voor meer info mijn webside versvormen sites.google.com/site/versvormen/home

Van de Engelse variant heb ik nog een aardig voorbeeld van de Amerikaanse fantasy schrijfster Diana Gabaldon:

In days of old
When knights were bold
And condoms were’nt invented.
They tied a sock,
Around their cock
And babies were prevented.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Schoonheid aan de Overkant 08 juli 2011 18:05 #9

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4104
  • Ontvangen bedankjes 1078
Het is duidelijk dat je een volta wilt. De vraag is of de volta precies eender als de strofen moet zijn, of juist afwijkend, maar naar mijn mening dan ook duidelijk afwijkend. Die vraag moet je zelf beantwoorden.

Een gedicht van zes regels heet een sixtijn. Dat betekent zes regels. Rijmschema bijv. abaaaab--ababcc. Maar andere kunnen ook. Kwestie van smaak.

P.S. invented/prevented noem ik rijkrijm.
Laatst bewerkt: 08 juli 2011 18:09 door Bas Boekelo.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.150 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Meer schaap Veronica

TE DROMMEL, kloeg de dominee, vannacht kon ik niet slapen!
Mij kwelden honderd muggen met demonisch luid gezoem.
De torenklok sloeg drie, sloeg vier – en ik, ik telde schapen.
Ik woelde en ik woelde en ik dacht aan J.C. Bloem…

Insomnia! De hele lange nacht bleef ik aan ’t tobben
over die ene regel, van Der Doodsklaroenen Stoot.
Ik kreeg opeens zo’n trek in een kroketje van Van Dobben.
Of twee kroketjes. Maar er was alleen maar suikerbrood.

O! antwoordden de dames Groen. En die Parijse wafels?
We vroegen ons al af waar die gebleven konden zijn…
Als wij niet kunnen slapen, repeteren we de tafels
van dertien en van zeventien, vanwege onze lijn.

We worden altijd zo nerveus van ’t tikken van de wekker;
daar zetten we dan meestal onze theemuts overheen.
Maar ja, dan hoor je hem weer níet. Dan slaap je ook niet lekker.
De Leegte! sprak de dominee. Luguber fenomeen!

Zeg, zei het schaap Veronica en keek in de beschuitbus,
dit ziet er óók luguber uit. En waaro is de zjem?
’t Is algemeen bekend dat ik geen krekkers en geen fruit lust!
verkondigde de dominee met overslaande stem.

Zo? zei de ene dame Groen. En vast ook geen sardines?
De andere dame Groen zei: En geen glaasje o de vie?
Ahum, zei ’t schaap Veronica. Die Belgische pralines,
die zijn ook op. En gisteren toen waren er nog drie.

De dominee werd langzaamaan zo rood als een pioen.
Eh… zei hij toen. Zal ík dan straks de boodschappen maar doen?