Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Moonlight serenade

Moonlight serenade 08 mrt 2012 21:36 #1

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2231
  • Ontvangen bedankjes 1109
Moonlight serenade

Laat zakken die broek!
Laat zakken die broek!
In metro’s en treinen
Op straten en pleinen
We zijn naar een nieuwe soort groetplicht op zoek.
Laat vallen die lappen
Laat zakken die broek!

Laat zakken die broek!
Laat zakken die broek!
Voor bea’s en bobo’s
Voor losers en hobo’s
Laat trillen die billen, da’s andere koek
Laat klappen die flappen
Laat zakken die broek!

Laat zakken die broek!
Laat zakken die broek!
Wie niet kan genieten
Van piemels en tieten
Gaat hier uit zijn dak voor de maneschijnlook
Ik maak hier geen grappen
Laat zakken die broek!

Laat zakken die broek!
Laat zakken die broek!
Kijk goed naar de baggies
Geniet van de saggies
De hiphop regeert, ja hier valt dus het doek
Wie lacht die krijgt klappen
Laat zakken die broek!
Bijlagen:
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.250 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

POE, riep het schaap Veronica



POE, riep het schaap Veronica, wat kan dit paard hard draven!
Ik dacht: zo’n huifkar die gaat vast van sjokke-sjokke-sjok…
Maar kijk, dit is al Zwammerdam en daar ligt Bodegraven.
Kom dominee, geef mij de zweep! Nu mag ik op de bok.

Kijk uit, riepen de dames Groen, daar komen scherpe bochten!
O jee o jee o jee o jee, wij zijn een beetje ziek…
Wij dames zijn te fijn gebouwd voor zulke woeste tochten.
De dominee zei stoer: Maak u geen zorgen, geen paniek!

Ík ben toch zeker in de buurt, om over u te waken.
Bescherm ik u niet immer tegen onraad en gevaar?
Toen schrok het paard van eenden die de rijbaan overstaken,
een KNERP! een KRAK! een BONK! en alles schudde door elkaar.

Ze vlogen uit de huifkar en ze landden in de struiken.
Opeens hoorden ze achter zich gejammer en gezucht.
Kijk nou! riep ’t schaap Veronica. Het is mijn tante Truike,
ze ligt ondersteboven, met haar voeten in de lucht!

Komaan, zo sprak de dominee, de handen uit de mouwen!
Mijn lieve dames Groen, geeft u me eens uw lange sjaal…
Die sla ik om haar heen. Als we nu even heel hard douwen
en dan in één keer kei- en keihard trekken allemaal –

Het werkte. Tante Truike zei: Wat fijn u te ontmoeten!
Want als ik omval, kom ik uit mezelf niet overend…
Ik zie nog alles draaien, maar ik sta weer op mijn voeten.
Bedankt voor ’t redden, dominee, u bent een echte vent!

Dag tante, zei Veronica, nu gaan we weer naar huis.
Of… wentelteefjes eten bij hotel De Oude Sluis?

(Eerder verschenen in Vijf draken verslagen, Querido’s Poëziespektakel 4.)