Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Levensmoe

Levensmoe 17 dec 2016 14:35 #1

  • Musonius
  • Musonius's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 260
  • Ontvangen bedankjes 180
Ge hebt mij tot de Zandman horen smeken
of hij maar strooien wil met gulle hand,
opdat ik word bedolven onder zand,
waar men nog slechts een zerk in hoeft te steken.

De morgen hoeft voor mij niet aan te breken.
't Wendt wel!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Levensmoe 17 dec 2016 18:02 #2

Ik hoop niet dat dit autobiographisch is, Musonius...

Klein dingetje: is het 'smeken tot' of 'smeken'?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Levensmoe 18 dec 2016 01:22 #3

  • Musonius
  • Musonius's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 260
  • Ontvangen bedankjes 180
'Smeken tot'.
't Wendt wel!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Levensmoe 18 dec 2016 11:55 #4

"Ik smeek u, strooi met zand"
"Ik smeek tot u, strooi met zand"

Ik dacht echt dat het zonder 'tot' moet zijn. Kunnen die allebei?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Levensmoe 18 dec 2016 13:56 #5

  • Musonius
  • Musonius's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 260
  • Ontvangen bedankjes 180
Ja, maar ik krijg het idee dat je dat niet zomaar van mij aanneemt.
Speciaal voor jou dus maar een nieuwe versie:

Ge hoorde mij vannacht de zandman smeken
of hij maar strooien wil met gulle hand,
opdat ik word bedolven onder zand,
waar men nog slechts een zerk in hoeft te steken.

De morgen hoeft voor mij niet aan te breken.
't Wendt wel!
Laatst bewerkt: 18 dec 2016 13:57 door Musonius.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.120 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het schaap Veronica

Nou, zei het schaap Veronica, je kunt me veel vertellen,
maar naar de dames Groen ga ik voorlopig niet meer toe.
Ze hadden het gewaagd mij gisterochtend op te bellen
en me meteen gevraagd wat ik het komend weekend doe.

Tja, zei het schaap, ik weet het niet, ik heb nog niet veel plannen
ik dacht een rustig dagje naar mijn vrindjes in de wei.
Toen antwoordden de dames Groen: het gaat om onze mannen,
de toekomst van de natie en de hoop der maatschappij. 

Wel, dacht het schaap Veronica ik moet de dames helpen
– een schaap is als er oorlog dreigt tot elk gevecht in staat
en kan als een volleerd verpleegster zelfs een bloeding stelpen –
ze holde naar de Lindelaan en meldde zich paraat. 

Daar stonden onze dames Groen te wieb’len op een steiger,
met vlaggen en gierlandes en ze joelden huizenhoog,
met mal-oranje petjes op en op hun buik een tijger;
de dominee zong psalmen in oranje bef en toog. 

Hier stond het arme schaap, de hele laan kleurde oranje.
Wa-wat kreunde Veronica, wat is hier aan de hand?
Hup hup, hebt u dan niet gehoord van onze steunkampanje:
wij gaan de straat versieren voor een foto in de krant. 

Een schaap kan zóveel hebben, zei Veronica ontdaan;
ze is toen van de weeromstuit meteen naar huis gegaan.