Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: 0 - 0

0 - 0 19 dec 2012 21:31 #1

Ik kan die twee nullen niet langer aanzien:

Het statement dat ik maak klinkt wel wat boud,
Maar weet dat ik wat goed is graag behoud.
(En wat uw mening is, dat laat me koud):
"Het water van de zee is altijd zout,
Hoe men de suikerpot ook mag hanteren".


("Zeeklacht" van Cees Buddingh)
Laatst bewerkt: 20 dec 2012 15:43 door Frans Woortmeijer. Reden: aanvulling
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: 0 - 0 20 dec 2012 10:15 #2

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Berichten: 1156
  • Ontvangen bedankjes 175
Bravo, Frans!, die lege categorie was mij ook een doorn in het oog.
Misschien wil je de link naar je voorbeeld er nog even bij zetten?

Zie voor een beschrijving van de versvorm:

www.hetvrijevers.nl/index.php/reis/2316-...rmen-deel-73-takhmis

Varianten op de geciteerde versregels zijn ook toegestaan.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.119 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Praktijkles

praktijkles
Flickr.com
 
Wat was ze mooi, de Franse lerares!
En dan nog dat vertederend accent!
Zij had veel op het mijne aan te merken
 
Van vrouwen ben ik geen kritiek gewend
Maar wilde best mijn uitspraak wat versterken
Terwijl mijn libido daarbij niet sliep
 
We gaan eerst, zei ze, aan de klinkers werken
Klonk goed! Dus zei ik: 'Çe n'est pas une pipe!'
En gaf haar een aanschouwelijke les
 
Haar lippen vormden duidelijk een eau
Het werd een klinkende fellatio!
 
 
Over de klinkletters.
(uit de bundel: Het pak van Sjaalman, Uitgeverij Liverse 2010)