Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Plaats je gedicht

Onderwerp: speels sonnetje

speels sonnetje 2 jaren 10 maanden geleden #1

speels sonnetje

de eerste keer dat ik hem zag
zat-ie binnenzij naast m'n autoband
keek allerlieflijkst, zó charmant
wist duidelijk niet dat dit niet mag

ik tilde hem maar aan de kant
vertelde, glimmend in mijn lach
waar op 't gras een speeltje lag
en kroelde z'n kopje met 'n hand

toen ik terstond vertrekken zou
snelden zijn pootjes vlotter
hij wist dus heel goed wat -ie wou

was hij of ik nou zotter?
hij zat daar weer en riep "miauw"
zonder één spoortje stotter

Beatrijs
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.308 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Shaky Shake



Of Shakespeare Shakespeare was, het blijft een vraag.
Al eeuwen gist men naar van alles in zijn leven,
vooral de pseudologen doen dat graag.
En wie hij was: het is mij om het even.

Maar wat en waar en hoe hij was: veel leuker!
Was hij een ochtend-, nacht- of avondmens?
Een comazuiper of een kommaneuker?
Had hij een sixpack of een flinke pens?

Op schrift is er niet veel van hem bewaard.
Zijn naam, in beverige hanenpoten;
zes krabbels, zaken voor de wet verklaard,
in alle zes de spelling naar de kloten.

En toch dat werk! Voorwaar een knappe klus
voor 'n alcoholische dyslecticus.

Bundels