Overgave

Zo, dat ik dat nog in mijn lijfje had
Verdraaid zeg, dat ik dat nog in mij had
Daar stond ik echt wel even van te kijken
M'n snelste rondje door de binnenstad
Zo, dat ik dat nog in mijn lijfje had
Verdraaid zeg, dat ik dat nog in mij had
Volledig uitgeput en afgemat
Spoot zo mijn lunch eruit, een man moest wijken
Zo, dat ik dat nog in mijn lijfje had
Verdraaid zeg, dat ik dat nog in mij had
Daar stond ik echt wel even van te kijken

Ha Pim,
Geslaagd triolet, sterke twist. Een lastige vorm waar je je meteen aan waagt.
Ik heb wel weer een puntje waar je misschien iets aan hebt:
Ik struikel over het woord "lijfje", ik denk dat geen één volwassen kerel zijn eigen lichaam betitelt als lijfje.
Ik vermoed dat je daar liever 'lijf' had geschreven, maar het metrum je dwong om er lijfje van te maken. Metrumdwang dus.
Maar ik heb meteen goed nieuws: wat mij betreft heb je lijf of lijfje daar helemaal niet nodig.

Wat dacht je van de geheel vrijblijvende suggestie om r1 af te sluiten met:
pa pá pa dát ik dát nog ín me hád
Dan moet je alleen ff anders beginnen, maar dat gaat je wel lukken*

Voordeel van een aangepaste start is ook dat je het beginwoordje "Zo" kunt vervangen, dat vond ik eigenlijk te zeer beklemtoond om een jambe mee te beginnen.
Misschien kun je er iets mee...

Met vriendelijke groet, Maarten


* En mocht je daar ff niet uitkomen, dan heb ik wel een suggestie voor je...

Ha Maarten,

Wederom dank! Vaak als ik weer is een keer een tenniswedstrijd verlies, zeg ik altijd tegen mijn team 'het lijfje is op'. Ik gebruik in spreektaal vaak verkleinwoorden en die sijpelen soms door naar mijn gedichten, maar ik snap jouw puntje. Wat dacht je van de aangepaste eerste zin:

'Verdraaid zeg, dat ik dat nog in mij had'.

Verdraaien verwijst dan ook een beetje naar het omdraaien van de maag. Ik ben daarnaast ook benieuwd naar je suggestie.

Graag gedaan Pim, jouw nieuwe versie van r1 is beter dan wat ik ff snel bedacht had:
Een wonder dat ik dat nog in mij had

Groetje, Maarten

Inmiddels aangepast!

Inderdaad een geslaagd triolet, met een leuke wending! Best een lastige versvorm, maar daardoor is het extra tof als het lukt. Dat geeft veel voldoening.