Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Grabbelton

Grabbelton 26 juni 2021 19:24 #1

  • Bart Adjudant
  • Bart Adjudant 's Profielfoto
  • aanwezig
  • Forumgod
  • Berichten: 791
  • Ontvangen bedankjes 1068



Mijn vormpalet toont echt nog wat hiaten
Wat soms wel tot eenzijdigheden leidt
Zo’n grabbelton kon ik gewoon niet laten
Product van (ja, u had het in de gaten)
Des doctorandus’ taalspitsvondigheid

Ik kocht gisteren op Marktplaats de bundel Grabbelton van Drs. P. Hier mijn eerste eigen poging op dit gebied. Commentaar is welkom.
Volg Bart Adjudant ook op YouTube
Laatst bewerkt: 26 juni 2021 21:36 door Bart Adjudant .
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Meyles, Jaap Bakker

Grabbelton 26 juni 2021 20:45 #2

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 2004
  • Ontvangen bedankjes 2773
Altijd prijzenswaardig, Bart, om je repertoire te verbreden. Op naar de lobbertang! :)

Hartelijke groet,
Wim
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: De mug en de olifant (fabels en light verse)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Bart Adjudant
Tijd voor maken pagina: 0.108 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

ACH GUT, zeiden de dames Groen



ACH GUT, zeiden de dames Groen. Oom Karel is gestorven,
in vredige berusting en zijn eigen ledikant.
We vroegen ons al jaren af: wie heeft zijn klok georven?
Maar hij was nog niet dood. Nu wel, dat staat hier in de krant.

Welaan, zo sprak de dominee, dan gaan we hem begraven.
Ik zal een Woordje Spreken tot de schare rond het graf:
wie dorstig naar vertroosting zijn zal ik volgaarne laven.
Hij pakte zijn geklede jas en borstelde hem af.

Met zonnebrillen en in ’t zwart vertrokken ze naar Zwolle –
koud waren ze op weg of ze verdwaalden in de mist.
Op de begraafplaats zei het schaap: Nu even keihard hollen!
Zo kwamen ze nog net op tijd voor ’t zakken van de kist.

De dominee die elleboogde zich terstond naar voren.
Vaarwel, sprak hij geroerd. Gij waart een Kerel van Stavast!
Daar leken de aanwezigen nogal van op te horen,
vooral een paarsgejurkte heer die klaarstond met een kwast.

Opeens ontstond er trammelant: er was een krans verdwenen!
Toen werd het schaap Veronica op heterdaad betrapt
met lint waarop te lezen stond: Rust zacht, zuster Helene.
Oeps! zei ze. Maar ik had zó lang geen lelies meer gehapt…

Heleen? zeiden de dames Groen. Dat is niet onze oom.
Op naar oom Karel! En dan straks een plakje keek met room.