Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Alter ego (dorsimbra)

Alter ego (dorsimbra) 22 sept 2010 23:48 #1

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
Ik ben niet wie ik in de spiegel zie.
Ik ben nog veel te jong voor deze kop,
waar is mijn glorieuze evenknie
die zegt tegen mijn spiegel: stop.

Ik wens vandaag
een luchtspiegel,
illusieluster,
klokkenvluchter,

waar al mijn tijd mee op de loop gaat,
zich uitrekt als een goede overmorgen
en mijn gezicht weer in de plooi trekt.
Ik ben niet wie ik in de spiegel zie.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Alter ego (dorsimbra) 23 sept 2010 00:06 #2

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
(sorry, het liep niet goed genoeg)


Alter ego (dorsimbra)

Ik ben niet wie ik in de spiegel zie.
Ik ben nog veel te jong voor deze kop,
waar is mijn glorieuze evenknie,
wie spreekt mijn spiegelbeelden tegen. Stop.

Ik wens vandaag
een luchtbegoocheling,
illusieluster,
klokkenvluchter,

waar al mijn tijd mee op de loop zal gaan,
zich uitrekt als een frisse goedemorgen,
dit relikwie weer in z'n plooien trekt.
Ik ben niet wie ik in de spiegel zie.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.084 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vinkenoog herstelt

Hoewel we het normaal helemaal niet hebben op 'vrije dichters', maken we voor Simon Vinkenoog graag een uitzondering. Zoals je ongetwijfeld weet, is zijn rechterbeen onlangs geamputeerd. Op het hoofdkantoor lezen we dagelijks het laatste nieuws op zijn site. Het is voor zwaarmoedige light-versedichters bijzonder vreemd om te zien hoe ongeloofelijk positief hij met de amputatie omgaat. 

Vanochtend haalden we op het hoofdkantoor met een flinke zak Skunk en een mooie blok rode Libanon herinneringen aan Vinkenoog op. Zo herrinnerde een van onze redacteuren zich zijn gulheid toen er iets voor het goede doel georganiseerd werd. Een ander vertelde glimlachend dat hij door Vinkenoog ooit bij een wedstrijd de grootste dichter van de avond was genoemd. De overige redactieleden knikten instemmend, ook zij hadden dit weleens meegemaakt. 'En toen bij die Red de Paddo demonstratie, toen ging hij ook helemaal los,' juicht een aspirant-redactielid opgewonden. En wat te denken van die ene keer, toen... Inderdaad, het bleef nog lang een ongeloofelijk mooie dag.