Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Koud en eenzaam

Koud en eenzaam 12 dec 2022 17:55 #1

  • Peter van der Vlis
  • Peter van der Vlis's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 178
  • Ontvangen bedankjes 379
Het is in huis behoorlijk koud
Maar in een trui en wollen sokken
Raak ik er langzaam mee vertrouwd
Het is in huis behoorlijk koud
Niet iedereen die daarvan houdt
Mijn lief is bibberend vertrokken
Het is in huis behoorlijk koud
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Frits Criens, monnhauser
Tijd voor maken pagina: 0.185 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pinksteren



Haast dertig graden! Zon zuigt mij naar buiten
Vurrukkulluk dit zomerwarme weer
Natuur is in majeur aan ’t flierefluiten
En brengt me in een jubelende sfeer!

Mijn mond krult automatisch tot een lach
De rozen, sprongen die nu eensklaps open?
Ik neurie Op een mooie pinksterdag 
Op weg naar ’t park; ik ga een flink eind lopen

De jeugd joelt rond, ik mag er graag naar kijken
Zo mooi, zo glad en rimpelloos hun huid
Al weet ik dat je niet moet vergelijken:
De mijne ziet er wel héél anders uit

Een jonge blom in shorts geeft mij het spleen
Ik zucht: ach, had ik nog maar één zo’n been! 

Roemrucht in de televisiegeschiedenis is een live commentaar van Godfried Bomans. Hij werd in oktober 1963 benaderd voor de Edison-uitreiking van het Grand Gala du Disque. Een van de optredende artiesten was Marlene Dietrich. Bomans vertelde een anekdote die eindigde met het beroemd geworden citaat (van 'een heel oud mannetje' dat naast hem in de bioscoop zat): "Had mijn vrouw maar één zo’n been".