|
Welkom,
Gasten
|
|
pixabay Schuil Er ging in het weekend iets akelig mis, ik weet het, ik had geen Van Gogh moeten gappen, een schot in mijn oor, maar ik wist te ontsnappen, nu houd ik me schuil in een loods in Pernis. Mijn lel is aan flarden, mijn lot ongewis, ik heb van justitie een celstraf te vrezen, ik houd me gedeisd, want ik weet dat genezen aanmerkelijk beter dan voorkomen is. |
|
Laatst bewerkt: 24 apr 2025 11:23 door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
|

De Nederlandse poëzie
stelt niet veel voor. Al jarenlang
zijn onze dichters o zo bang...
met metrum en typografie
en stijlfiguren aan de gang
te gaan. Of klink ik nu te wrang?
Maar ik ken nu een goede schrijver:
ja, leve dikke Ilja Pfeijffer.
Het tij lijkt nu wel wat te keren,
voorbij zijn reeds de donk’re dagen,
want Pfeijffer schrijft zich vele slagen
de rondte in om te proberen
met lusten, listen en met lagen
de dichters op de kast te jagen.
Hij schrijft zo naarstig en zo nijver:
ja, leve dikke Ilja Pfeijffer.
En nu is daar zijn dikste boek.
Hij gooide dichters in een pan,
want koken dat die Pfeijffer kan!
Diverse dichters zijn er zoek,
als Elsschot, Reve, Eggink, Jan-
sen… deed hij zo maar in de ban!
Wij roepen dus met alle ijver:
ja, leve dikke Ilja Pfeijffer.
De Prins der dichters wil hij worden;
De Wijs en Schippers, aan de kant!
De beste dichter van het land,
de prior aller dichtersorden,
is Pfeijffer, en met straffe hand
heeft hij die dichters afgebrand.
En zelf is hij een echte blijver,
ja, leve dikke Ilja Pfeijffer!