Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: für Louise

für Louise 26 okt 2017 08:44 #1

Niet iedereen heeft oog voor de exquise
Gerechten van het hoge noorden
Hetgeen zoals zo vaak
Een kwestie is van smaak
Die daar goddank nog niet ontspoorde
In: Snel wat in de magnetron, Louise
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

für Louise 26 okt 2017 15:04 #2

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2396
  • Ontvangen bedankjes 1283
gelukkig is in Groningen de keuken
heel creatief en hoog verheven
boven neêrlands volk
en op die roze wolk
heb ik ook jarenlang gedreven
waardoor ik mij nu uit moet laten deuken

op de foto: burgerrestaurants in het centrum van Groningen stad
Verba volant, scripta manent.
Laatst bewerkt: 26 okt 2017 15:05 door B.J. Hoogland.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

für Louise 26 okt 2017 17:42 #3

  • Louise Dorren
  • Louise Dorren's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 381
  • Ontvangen bedankjes 398
Op de korenwolf

wanneer ik Groningen bezoek
slik ik Oalwief voor zoete koek
-kan iemand mij het euvel duiden-
pas ná wat blondjes uit het zuiden

(en met wat research blijkt, verhip
…die Groningers zijn vól van stip
)
Laatst bewerkt: 26 okt 2017 17:46 door Louise Dorren.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.097 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Moestuin



Hij woonde aan het einde van een populierenlaan
Men zag hem bijna alle dagen in zijn moestuin werken
En niemand had iets op zijn doen en laten aan te merken
Hij was volstrekt tevreden met zijn zorgeloos bestaan
Hij teelde schorseneren, bieten, wortels en ajuin
Slechts deze bezigheden konden zaligheid verstrekken
En hij had dit gegeven nooit in twijfel durven trekken
Dus prees hij zich gelukkig bij het werken in zijn tuin

Totdat er ooit een meisje zich bij hem had aangediend
Ze spraken over suikermaïs en andere gewassen
En bleken toen in hoge mate bij elkaar te passen
Ze kwam steeds vaker langs en werd zijn allereerste vriend
Helaas, door deze levenswending bakte hij het bruin
Want hij begon inwendig meer en meer naar haar te neigen
Hij wist haar ondanks alles niet meer uit zijn hoofd te krijgen
En hij volstond niet langer met het werken in zijn tuin

Zij had hem op een avond eens met een bezoek verrast
Maar hij wist niet hoe hij met deze geste om moest springen
En daar hij zijn gevoelens toen niet langer kon bedwingen
Had hij het bange meisje wulps maar tederlijk betast
Maar voordat zij hem aan zou geven ruimde hij het puin
Ze werd door hem tot moes geslagen, voor ze weg zou draven
Hij heeft haar toen mistroostig bij de wortelen begraven
En blijft nog aan haar denken bij het werken in zijn tuin